ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΡΑΓΙΑΔΕΣ ΣΑΜΑΡΟΒΕΝΙΖΕΛΟΙ, ΑΥΤΟ ΤΟ 1 ΤΡΙΣ ΕΥΡΩ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΑΠΑΙΤΗΣΕΤΕ ???

"ΓΕΡΜΑΝΟΡΑΓΙΑΔΕΣ

1 ΤΡΙΣ ΕΥΡΩ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΤΟΧΙΚΟ ΔΑΝΕΙΟ, ΧΡΩΣΤΑ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Εκθεση – βόμβα: Η Γερμανία χρωστά τουλάχιστον 1 τρις από το κατοχικό δάνειο! – Διαβάστε όλη την ιστορία της μεγάλης κλοπής

Το εντυπωσιακό ποσό των 1 τρις ευρώ χρωστά η Γερμανία στην Ελλάδα, μόνο για το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο που πήραν οι Ναζί και το οποίο δεν εξοφλήθηκε ποτέ. Αν και το Βερολίνο δεν αναγνωρίζει την οφειλή αυτή, η απόρρητη έκθεση που έρχεται στο φως είναι καταπέλτης.

 

Σύμφωνα με δημοσίευμα του «Βήματος», την έκθεση που παρέδωσε μετά από τρεις μήνες εργασίας η επιτροπή που είχε συστήσει στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Χρήστος Σταϊκούρας, με επικεφαλής τον τέως γενικό διευθυντή Θησαυροφυλακίου, Παναγιώτη Καρακούση. Στην έκθεση των 160 σελίδων αναφέρεται ότι το χρέος της Γερμανίας φτάνει τα 1 τρις ευρώ, τουλάχιστον.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, στη μεθοδολογία που ακολούθησε η επιτροπή ελήφθησαν υπόψη οι πλέον συντηρητικοί υπολογισμοί, ενώ ο κ. Καρακούσης διευκρινίζει ότι το ποσό αυτό δεν έχει καμία σχέση με τις πολεμικές επανορθώσεις για τις ζημιές που υπέστη η Ελλάδα και η οικονομία της τα χρόνια της Κατοχής, οι οποίες- ως απαίτηση- μπορεί να ανέρχονται σε δεκάδες δισ. ευρώ.

Εκθεση – βόμβα: Η Γερμανία χρωστά τουλάχιστον 1 τρις από το κατοχικό δάνειο! – Διαβάστε όλη την ιστορία της μεγάλης κλοπής

Η έκθεση παραδόθηκε στον κ. Σταϊκούρα, ο οποίος θα την αποστείλει στον υπουργό Εξωτερικών, Ευάγγελο Βενιζέλο και εκείνος με τη σειρά του θα τη διαβιβάσει στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους.
Σύμφωνα με το Σύνταγμα, θα πρέπει να συνεδριάσει το Νομικό Συμβούλιο και να αποφασίσει-εισηγηθεί στην κυβέρνηση πώς θα χειριστεί το θέμα.

Ολο το ιστορικό της υπόθεσης:
Πριν από περίπου δύο χρόνια είχε έρθει στο φως η απόρρητη έκθεση που είχε συντάξει για το θέμα ο Αρειος Πάγος. Εκεί αναφέρεται όλη η υπόθεση, πώς οι Γερμανοί πήραν το δάνειο, τι πλήρωσαν και τι υποστηρίζουν. Συγκεκριμένα αναφέρονται τα εξής:
Στις 14.3.1942 περατώθηκε στη Ρώμη η Δημοσιονομική Διάσκεψη Εμπειρογνωμόνων μεταξύ Ιταλίας και Γερμανίας, η οποία, μεταξύ άλλων, κατέληξε στη σύναψη μιας συμφωνίας ανάμεσα στις δύο αυτές δυνάμεις κατοχής που αφορούσε την Ελλάδα, την οποία υπέγραψαν οι πληρεξούσιοι της Ιταλίας και Γερμανίας στην Ελλάδα, Γκίτζι και Αλτενμπουργκ.
Στην Ελλάδα η συμφωνία ανακοινώθηκε έπειτα από εννέα ημέρες με τη ρηματική διακοίνωση 160/23.3.1942 του Αλτενμπουργκ.
Ο Ιταλός πληρεξούσιος την ανήγγειλε με το σημείωμά του Ν.04/6406/461/23.3.1942.
Με τη σειρά του ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών έδωσε εντολή στην Τράπεζα της Ελλάδος να συμμορφωθεί προς τη ρηματική διακοίνωση του Γερμανού πληρεξουσίου (αριθ. Εγγράφου ΕΠ 409/2.4.1942).

Η συμφωνία αυτή συνίστατο στα εξής:
Πρώτον, η ελληνική κυβέρνηση υποχρεώνεται να καταβάλει στις δύο δυνάμεις κατοχής και σε ίσο μερίδιο για έξοδα κατοχής το ποσό των 1,5 δισ. δραχμών. Δεύτερον, οι πέραν του ποσού αυτού αναλήψεις από την Τράπεζα της Ελλάδος θα χρεώνονται στις κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας σε δραχμές και θα είναι άτοκες. Τρίτον, η επιστροφή των πέραν των 1,5 δισ. δραχμών ποσών αυτών θα γίνει αργότερα. (Αρθρα 2, 3 και 4 της συμφωνίας). Προστέθηκε, δε, ότι η εν λόγω συμφωνία θα είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942 (άρθρο 5).

Στις 2.12.1942 υπογράφηκε ανάμεσα στις τρεις κυβερνήσεις (Γερμανίας, Ιταλίας και Ελλάδας) συμφωνία που περιείχε τα εξής νέα στοιχεία: α) Τα ποσά του δανείου είναι συμβολικώς αναπροσαρμοζόμενα, δηλαδή είναι διατυπωμένα σε σταθερό νόμισμα. β) Ο δανεισμός σταματά την 1η Απριλίου 1943, οπότε και αρχίζει η άτοκη επιστροφή τους, ανεξάρτητα, δηλαδή, από το πότε λήγει ο πόλεμος. γ) Αντί των 1,5 δισ. δραχμών μηνιαίως της προηγούμενης συμφωνίας (14.3.1942), οι δαπάνες κατοχής αυξάνονται στο ποσό των 8 δισ. δραχμών μηνιαίως. Τα επιπλέον ποσά «…θα άγωνται εις χρέωσιν, υπό της Τραπέζης της Ελλάδος, των κυβερνήσεων Ιταλίας ή Γερμανίας…». δ) Οι λογαριασμοί αυτοί θα πληρώνονται από τον Απρίλιο 1943 σε μηνιαίες δόσεις που αντιστοιχούν στο 10% του συνόλου του εν λόγω λογαριασμού την 31η Μαρτίου 1943. Πάντως, διατηρήθηκε η ρήτρα ότι το δάνειο αυτό ήταν άτοκο.

Μια νέα συμφωνία ανάμεσα στις τρεις χώρες υπογράφηκε στις 18.5.1943. Με τη νέα τροποποίηση – αναπροσαρμογή: α) Καταργείται ο περιορισμός του ανώτατου ορίου των προκαταβολών, δηλαδή των 8 δισ. δραχμών κατά μήνα, που θέσπιζε η πρώτη τροποποίηση της 2.12.1942. β) Εκτός του τιμαρίθμου τροφίμων, που ορίζει η συμφωνία της 2.12.1942, θα λαμβάνονται υπ’ όψιν και άλλοι τρεις τιμάριθμοι: των ημερομισθίων, των οικοδομικών υλικών και των καυσίμων, όπως ειδικότερα ορίζεται στην τελευταία αυτή συμβατική τροποποίηση. Και γ) η συμφωνία ισχύει από 1.4.1943.

Το ύψος των ελληνικών αξιώσεων και η νομική διάσταση των συμφωνιών αυτών
Το δάνειο της πρώτης συμφωνίας, μεταξύ Γερμανίας και Ιταλίας, συνιστά «αναγκαστικό δάνειο». Οι μετέπειτα ως άνω τροποποιήσεις της αρχικής συμφωνίας της Ρώμης το μετέτρεψαν σε συμβατικό, αφού μετέσχε σε αυτές, ως αντισυμβαλλόμενη δανείστρια και η Ελλάδα. Η δε μετατροπή αυτή έχει αναδρομική ισχύ.
Το άθροισμα των οριστικών χρεώσεων που έγιναν από την ΤτΕ προς τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, μέσω των αντίστοιχων λογαριασμών, πέραν και επί πλέον των «εξόδων κατοχής», συνιστά το κεφάλαιο του κατοχικού δανείου, το οποίο η ΤτΕ χορήγησε, κατ’ εντολή του Δημοσίου, χρηματοδοτώντας τις πέραν και εκτός των εξόδων κατοχής απαιτήσεις του γερμανικού Γ’ Ράιχ από την άνω δανειακή σύμβαση, όπως κάθε φορά ίσχυε τροποποιούμενη.

Οι καταβολές προς τις γερμανικές δυνάμεις κατοχής εκτελέστηκαν από την ΤτΕ για λογαριασμό και με χρέωση του ελληνικού Δημοσίου, στο πλαίσιο της εκ του νόμου σχέσης εντολής που συνδέει τη ΤτΕ ως Ταμία του. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, η ΤτΕ ενεργούσε ως απλή εντολοδόχος του Δημοσίου και όχι δι’ ίδιον λογαριασμόν και, επομένως, δανειστής των πιστώσεων, άρα και δικαιούχος της απαίτησης κατά της Γερμανίας, ως διαδόχου του γερμανικού Γ’ Ράιχ, είναι το ελληνικό Δημόσιο, όπως νομικώς ορθά ισχυρίζεται έκτοτε και μέχρι σήμερα η ΤτΕ.

Το συνολικό ύψος του δανείου που καταβλήθηκε από την Ελλάδα στις δυνάμεις κατοχής, μέσω της ΤτΕ, αναγράφεται στην έκθεση του διοικητή της ΤτΕ έτους 1947 επί των ισολογισμών των ετών 1941, 1944, 1945 και 1946, όπου φέρεται ότι ανήλθε, καθ’ όσον αφορά τη Γερμανία, στο ποσόν των 1.530.033.302.528.819 δραχμών, το οποίο αντιστοιχεί προς USD 215.662.040,54 του τέλους 1944, κατά τον πλέον πρόσφατο υπολογισμό της ΤτΕ. Η τελευταία υπολόγισε, κατά μετατροπή, τη χρέωση της Γερμανίας σε λίρες Αγγλίας ως ανερχόμενη στο ποσό των 3.670.610 (χρ. λίρες Αγγλίας). Από τον καθηγητή Δερτιλή το ποσόν αυτό εκτιμάται στις 4.519.302 χ.λ.Α. (χρυσές λίρες Αγγλίας), ενώ από γερμανικής πλευράς δίδονται χαμηλότερα ποσά: 3.800.000 αγγλικές λίρες (συμπεριλαμβανομένου όμως και του μεριδίου της Ιταλίας) και 250 εκατ. χρυσά μάρκα, δηλαδή 450 εκατ. σταθερά μεταπολεμικά μάρκα (Nestler). Ο Αλτενμπουργκ τον Ιούλιο του 1964, με έγγραφό του στο γερμανικό ΥΠΕΞ, υπολογίζει τη δανειακή οφειλή της Γερμανίας προς την Ελλάδα σε 200 εκατ. χρυσά μάρκα, δηλαδή 400 εκατ. σταθερά μεταπολεμικά μάρκα. Εκπεφρασμένο σε δολάρια το ποσόν αυτό ποικίλλει, αν και όχι σημαντικά, ανάλογα με την εκτίμηση της αξίας της χρυσής λίρας Αγγλίας προς το δολάριο κατά την Κατοχή: 160 εκατ. δολάρια σύμφωνα με επίσημες ελληνικές εκτιμήσεις, 265 εκατ. δολάρια για τον καθηγητή Αγγ. Αγγελόπουλο και 227 εκατ. δολάρια σύμφωνα με την έκθεση Ι. Πασσιά (του 1963) στον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος.

Το βασικότερο όμως ζήτημα είναι αυτό των τόκων. Ασφαλώς και σύμφωνα με τη σύμβαση της 14.3.1942 τα ποσά του δανείου είναι άτοκα (άρθρ. 3). Το ίδιο συμβαίνει και με τη νέα συμφωνία της 2.12.1942. Η ύπαρξη ατόκων δανείων, με πρωτοβουλία του δανειοδοτούντος, για λόγους αναπτυξιακούς, δεν είναι άγνωστη στο διεθνές δίκαιο. Αλλά στην περίπτωση του κατοχικού δανείου ήταν προϊόν της βούλησης αποκλειστικά και μόνον του δανειοδοτουμένου (Γερμανία, Ιταλία), κατάσταση που εξηγείται ασφαλώς από τον άνισο συσχετισμό δυνάμεων. Η συμφωνία της 2.12.1942 προέβλεπε ότι τα ήδη καταβληθέντα δανειακά ποσά, καθώς και αυτά που θα καταβάλλονταν μέχρι 31.3.1943, θα αρχίσουν να εξοφλούνται από 1.4.1943 (παρ. β). Είναι, όμως γνωστό ότι με αποδεδειγμένη, εξ εγγράφων, εξαίρεση καταβολής κάποιων δόσεων, οι επιστροφές των δανειακών ποσών δεν έλαβαν ποτέ χώρα.

Στο διεθνές δίκαιο, περιπτώσεις μη εκτέλεσης των όρων της δανειακής σύμβασης αντιμετωπίζονται υπό δύο οπτικές γωνίες: είτε η αδυναμία καταβολής θεωρείται «αδυναμία εκτέλεσης», δηλαδή ύπαρξη αντικειμενικής αδυναμίας αποπληρωμής, οπότε γίνεται δεκτό ότι το ενδιαφερόμενο κράτος μπορεί προσωρινά να μην αποπληρώσει, είτε της δυνατότητας πληρωμής, οπότε συντρέχει παραβίαση της υποχρέωσης καταβολής και είναι αναγκαία η δικαιοδοτική επίλυση της διαφοράς.

Στην πρώτη περίπτωση αναστέλλεται η πληρωμή κεφαλαίου και τόκων, οι οποίοι εξακολουθούν να «τρέχουν», η δε καταβολή τους γίνεται όταν το κράτος είναι σε θέση να το κάνει. Σε σχέση με το κατοχικό δάνειο ασφαλώς οι γερμανικές αρχές κατοχής στην Ελλάδα, αλλά και η Γερμανία συνολικότερα, υφίσταντο πιέσεις ως εκ της διεξαγωγής του πολέμου, σε καμία όμως περίπτωση δεν μπορεί να λεχθεί ότι η οικονομική κατάσταση της Γερμανίας δεν επέτρεπε τη σταδιακή εξόφληση του κατοχικού δανείου… Οσον αφορά τη δεύτερη λύση, είναι δεδομένο ότι η Ελλάδα δεν είχε τη δυνατότητα, τόσο στην αμέσως μεταπολεμική περίοδο όσο και μετά τη Συμφωνία του Λονδίνου του 1953, να διεκδικήσει την επιστροφή του δανείου. Ετσι, και στη μία και στην άλλη περίπτωση η Γερμανία ήταν και είναι υποχρεωμένη στην καταβολή τόκων για όσο χρονικό διάστημα δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της.

Κατά την Τράπεζα της Ελλάδος ο προσδιορισμός του σημερινού ύψους του οφειλόμενου ποσού από τη Γερμανία στην Ελλάδα, με την προσθήκη τόκων συναρτάται αποκλειστικά από την επιλογή του επιτοκίου και τη χρήση ή όχι του ανατοκισμού.
Τέλος, τόσο κατά το ελληνικό Δημόσιο όσο και κατά την ΤτΕ πρέπει να θεωρηθεί βέβαιο ότι γεννήθηκε νομικά βάσιμη απαίτηση για το ως άνω ποσό του «κατοχικού δανείου», πλέον τόκων, υπέρ του ελληνικού Δημοσίου εις βάρος του γερμανικού Γ’ Ράιχ, του οποίου διάδοχος είναι ήδη η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Από τα παραπάνω εκτεθέντα προκύπτει σαφώς ότι το κατοχικό δάνειο είναι ένα κανονικό δάνειο με καθαρά συμβατικό χαρακτήρα. Αλλωστε η ίδια η (μεταγενέστερη) πρακτική των κρατών και ιδίως της Γερμανίας και της Ιταλίας δείχνει ότι θεωρούσαν το κατοχικό δάνειο ως κανονικό δάνειο, και έκαναν πάντοτε διάκριση μεταξύ των εξόδων κατοχής και των πιστώσεων. Ο δε ειδικός λογαριασμός της Τραπέζης της Ελλάδος στον οποίο χρεώνονταν οι σχετικές πιστώσεις ήταν λογαριασμός όχι των αρχών κατοχής, αλλά των κυβερνήσεων, και αυτό γινόταν κατ’ απαίτηση των ίδιων των αρχών κατοχής. Μάλιστα, ο ίδιος ο Χίτλερ είχε αναγνωρίσει το νομικό χαρακτήρα των δανείων και είχε δώσει εντολή να αρχίσει η διαδικασία εξόφλησής τους («ΒΗΜΑ», 16.12.1990, δήλωση του διοικητή της ΤτΕ Ξεν. Ζολώτα).

Πράγματι, το γερμανικό Γ’ Ράιχ, από τον Απρίλιο του 1943, συνεπές στην τροποποίηση της 2.12.1942, άρχισε να επιστρέφει το κατοχικό δάνειο. Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1944 κατέβαλε κάποιες εξοφλητικές δόσεις. Αυτές που αρνήθηκαν και αρνούνται ακόμη να εκπληρώσουν τις δανειακές αυτές υποχρεώσεις προς την Ελλάδα είναι οι μεταπολεμικές γερμανικές κυβερνήσεις, παρ’ ότι ο Γερμανός καγκελάριος Ερχαρτ με δήλωσή του, το έτος 1964, δεσμεύτηκε για την επιστροφή του υπόλοιπου ποσού του δανείου μετά την επανένωση της Γερμανίας.

2 σκέψεις σχετικά με το “ΔΩΣΙΛΟΓΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΡΑΓΙΑΔΕΣ ΣΑΜΑΡΟΒΕΝΙΖΕΛΟΙ, ΑΥΤΟ ΤΟ 1 ΤΡΙΣ ΕΥΡΩ ΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΑΠΑΙΤΗΣΕΤΕ ???

  1. Για ποιο λόγο σαμποτάρουν τις ενέργειες, του Μανώλη Γλέζου, για το σωστό τρόπο υπολογισμού και διεκδίκησης του κατοχικού δανείου αλλά και των Γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων;

    Την δυσφορία του εξέφρασε ο Επικεφαλής της Ομάδας Κοινωνικής Εγρήγορσης (ΟΚΕ) Βασίλης Αναστασόπουλος, τόσο σε παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ που ασχολούνται με το ζήτημα των Γερμανικών αποζημιώσεων, όσο και σε συνεργάτες του Μανώλη Γλέζου, γιατί με την τακτική που ακολουθείται μια διεκδίκηση της τάξης άνω του ενός τρισεκατομμυρίου ευρώ, καταλήγει να υποβαθμιστεί στα δέκα δισεκατομμύρια, περίπου. Μετά από συνεχείς πολιτικούς ελιγμούς, τακτικισμούς και παλινωδίες που εκθέτουν την Κυβέρνηση, η οποία άλλα έλεγε προεκλογικά και άλλα φαίνεται ότι πράττει, το ποσό που διεκδικούμε αφενός συρρικνώθηκε σε λιγότερο από το ένα εκατοστό του οφειλόμενου χρέους και αφετέρου η όλη διαδικασία έχει εγκλωβιστεί στην υποθετική αυθεντία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, του οποίου ζητήθηκε γνωμοδότηση, εδώ και ένα χρόνο, περίπου, με τον χαρακτηρισμό μάλιστα του απόρρητου! Είναι απορίας άξιον, ποια θέματα Εθνικής ασφάλειας διακυβεύονται ώστε… να δικαιολογείται αυτή η διαβάθμιση, λες και πρόκειται για κάποιο επτασφράγιστο μυστικό και γιατί υιοθετήθηκε «η μυστική διπλωματία», για ένα θέμα, για το οποίο έπρεπε, λόγω της σπουδαιότητάς του, να έχει υπάρξει πλήρης και άμεση ενημέρωση του Ελληνικού Λαού. Η ΟΚΕ επισημαίνει, ότι, όταν στο παρελθόν, χτύπησε την πόρτα του Ν.Σ.Κ., πάρα πολλές φορές, για την παροχή πληροφοριών, η απάντηση ήταν στερεότυπη, «δυστυχώς δεσμευόμαστε από το απόρρητο και δεν μπορούμε να πούμε τίποτα». Πλήρης συσκότιση και τα αποτελέσματα είναι ήδη ορατά. Το καθιερωμένο, παγκοσμίως, σύστημα υπολογισμού διακρατικών αξιώσεων ακολουθεί την εξής μέθοδο υπολογισμού, να χρησιμοποιείται σαν τόκος ο μέσος τόκος των Κρατικών Ομολόγων των ΗΠΑ, που είναι περίπου 6% και με αυτό τον υπολογισμό, η σημερινή αξία του κατοχικού δανείου ανέρχεται, περίπου, στα 170 δισεκατομμύρια δολάρια και των πολεμικών επανορθώσεων, γύρω στα 430 δισεκατομμύρια δολάρια. Σύμφωνα με δηλώσεις, του Γάλλου Οικονομολόγου και Σύμβουλου της Γαλλικής Κυβέρνησης, Jacques Delpla, που έγιναν στις 2/7/2011, οι οφειλές της Γερμανίας προς την Ελλάδα, για τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ανέρχονταν στα 575 δισεκατομμύρια δολάρια (Les Echos, Saturday, July 2, 2011). Η Ελλάδα λεηλατήθηκε και ερειπώθηκε από τους Γερμανούς, όσο καμία άλλη χώρα, κάτω από την κατοχή τους και σύμφωνα με τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό, τουλάχιστον 300.000 Έλληνες πέθαναν από την πείνα, άμεσο αποτέλεσμα της Γερμανικής λεηλασίας. Η Γερμανία και η Ιταλία επέβαλαν στην Ελλάδα υπέρογκες δαπάνες κατοχής αλλά και ένα αναγκαστικό δάνειο (το κατοχικό δάνειο), ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ο ίδιος ο Χίτλερ είχε αναγνωρίσει την υποχρέωση της Γερμανίας να πληρώσει αυτό το χρέος και είχε δώσει οδηγίες να αρχίσει η διαδικασία πληρωμής του, μάλιστα είχε προλάβει και να καταβάλει δύο δόσεις. Μετά τον πόλεμο, η Συνδιάσκεψη των Παρισίων επιδίκασε στην Ελλάδα, 7,1 δισεκατομμύρια δολάρια, για πολεμικές επανορθώσεις, έναντι της Ελληνικής απαίτησης 14 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Η Ιταλία πλήρωσε στην Ελλάδα, όλο το μερίδιο της, από το κατοχικό δάνειο, η Ιταλία και η Βουλγαρία πλήρωσαν τις πολεμικές επανορθώσεις στην Ελλάδα και η Γερμανία πλήρωσε τις πολεμικές επανορθώσεις στην Πολωνία το 1956 και στην Γιουγκοσλαβία το 1971. Η Ελλάδα απαίτησε από την Γερμανία, την πληρωμή του κατοχικού δανείου το 1945, 1946, 1947, 1964, 1965, 1966, 1974, 1987 και το 1995 αλλά παρά ταύτα η Γερμανία αρνείται, συστηματικά, να πληρώσει στην Ελλάδα τις υποχρεώσεις της, που απορρέουν από το κατοχικό δάνειο και τις πολεμικές επανορθώσεις και εν τω μεταξύ οι τόκοι τρέχουν… Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι ο Καγκελάριος Erhard είχε υποσχεθεί την πληρωμή του δανείου, μετά την ενοποίηση της Γερμανίας, η οποία πραγματοποιήθηκε το 1990. Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα έχασε το 13% του πληθυσμού της και ναι μεν ένα μέρος αυτού του πληθυσμού χάθηκε κατά την διάρκεια μαχών αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό χάθηκε από την πείνα και τα εγκλήματα πολέμου των Γερμανών. Οι Γερμανοί δολοφόνησαν τους κατοίκους 89 Ελληνικών πόλεων και χωριών, έκαψαν περισσότερα από 1700 χωριά, καθώς επίσης εκτέλεσαν και πολλούς από τους κατοίκους αυτών των χωριών και μετέτρεψαν την Χώρα σε ερείπια, λεηλατώντας και τους αρχαιολογικούς της θησαυρούς. Δεν θέλουμε να πιστεύουμε ότι και ο ΣΥΡΙΖΑ θα ακολουθήσει την πεπατημένη των προηγούμενων Κυβερνήσεων και στην περίπτωση αυτή θα είμαστε, απέναντι, αφού βρισκόμαστε, μπροστά, σε μια προσπάθεια παραπλάνησης του Ελληνικού Λαού.

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.