Αυστραλός βουλευτής αποθεώνει την Χρυσή Αυγή στην ελληνική Βουλή – ΒΙΝΤΕΟ

Κατά την 10η γενική συνέλευση της Παγκόσμιας Διακοινοβουλευτικής Ένωσης Ελληνισμού, ο ελληνικής καταγωγής βουλευτής του αυστραλιανού κοινοβουλίου κος Φίλιππος Δαλιδάκης αναφέρθηκε με θερμά λόγια στον Λαϊκό Σύνδεσμο-Χρυσή Αυγή.  Επέκρινε την αυστραλιανή κυβέρνηση που δεν επέτρεψε την επίσκεψη βουλευτών της Χ.Α. στην Αυστραλία και επεσήμανε τον κίνδυνο της οικονομικής και δημογραφικής καταστροφής της Ελλάδας σημειώνοντας ότι μόνο η Χρυσή Αυγή μπορεί να επιλύσει τα μείζονα προβλήματα της χώρας.  Ο προεδρεύων αγανάκτισε ακούγοντας αυτά τα επαινετικά σχόλια για το κόμμα της Χ.Α. και επέδειξε απρεπέστατη συμπεριφορά, διακόπτοντας διαρκώς τον εκπρόσωπο του αυστραλιανού κοινοβουλίου.

3 σκέψεις σχετικά με το “Αυστραλός βουλευτής αποθεώνει την Χρυσή Αυγή στην ελληνική Βουλή – ΒΙΝΤΕΟ

  1. Σε ένα κάδρο οι υπεύθυνοι της δυστυχίας του Λαού μας!

    Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015 –

    Το αντισυνταγματικό τόξο, το οποίο έχει πλέον μετεξελιχθεί σε μνημονιακό, εορτάζει με τον επισημότερο τρόπο την υπογραφή του Μνημονίου της Αριστεράς.
    Εορτάζει επιπλέον, την εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας στους δανειστές, την καταλήστευση των δημόσιων ταμείων, το ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας, τις 10.000 αυτοκτονίες και τα εκατομμύρια των ανέργων που αναμένεται να αυξηθούν το αμέσως προσεχές χρονικό διάστημα.
    Στο κάδρο των Μνημονίων συγκαταλέγονται οι κάτωθι: Π. Καμμένος (ΑΝΕΛ), Σ. Θεοδωράκης (Ποτάμι), Θ. Παφίλης (ΚΚΕ), Φ. Γεννηματά (ΠΑΣΟΚ), Β. Μεϊμαράκης (ΝΔ), Αλέξης Τσίπρας (Σύριζα).
    Στην εορτή της δυστυχίας του Ελληνικού Λαού, ο Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή ΔΕΝ συμμετέχει!

    Δ

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Η παραμύθα της Αριστεράς

    Τα τσεκούρια του πολέμου θάφτηκαν βαθιά στο χώμα και οι ερυθρές σημαίες του προλεταριακού ξεσηκωμού εγκαταλείφθηκαν κακήν-κακώς στα πεδία των Βρυξελλών. Η Αριστερά των «αγώνων», έκανε εκείνο που γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα: εξαπάτησε τους Έλληνες τάζοντας ελευθερία και κοινωνικό Κράτος και έφερε με δική της υπογραφή δεινή σκλαβιά και κράτος-προτεκτοράτο των ξένων.
    Εκείνοι που το προηγούμενο χρονικό διάστημα είχαν θαμπωθεί από την αλαζονική επίδειξη αριστερίστικης μεγαλομανίας, έχουν πλέον μετατραπεί σε οργισμένους επικριτές της. Για εμάς τους Εθνικιστές βεβαίως, η εξέλιξη των πραγμάτων δεν έκρυβε την παραμικρή έκπληξη. Η Αριστερά ως πολύτιμο γρανάζι του αντεθνικού Καθεστώτος, ήταν αναπόφευκτο να δράσει με μοναδικό γνώμονα την συντήρησή του. Αυτό το Καθεστώς άλλωστε, ήταν από ιδρύσεώς του σαφώς προσανατολισμένο στις μαρξιστικές ιδεοληψίες, τις οποίες περίβαλε με φιλελεύθερο μανδύα. Το εξαιρετικά δαπανηρό κομματικό Κράτος, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη αυτής της ανίερης συμμαχίας μαρξισμού και φιλελευθερισμού. Είναι όμως αναμφισβήτητα και η βαθύτερη αιτία της χρεοκοπίας, μιας χρεοκοπίας που θα ήταν ευτύχημα εάν περιοριζόταν μονάχα στον οικονομικό τομέα.
    Η Αριστερά ήταν καταδικασμένη εξαρχής να αποτύχει και ήταν καταδικασμένη να αποτύχει για ένα πολύ απλό λόγο: έχει πάψει προ πολλού να αφουγκράζεται τα αληθινά προβλήματα του απλού Λαού και σε καμία των περιπτώσεων δεν έχει βιώσει τον καθημερινό του αγώνα επιβίωσης.
    Η γιγάντωση της Αριστεράς στο δημόσιο τομέα, είχε διπλό αντίκτυπο: αφενός συνέβαλε στο βόλεμα πλήθους «αγωνιστών» του τίποτε, αφετέρου όμως την απέκοψε εντελώς από την ευρεία βάση των προλετάριων, οι οποίοι παρέμεναν σε άθλιες συνθήκες ενώ την ίδια στιγμή οι ιδεολογικοί τους ινστρούχτορες πλούτιζαν ποικιλοτρόπως. Κάπως έτσι, η υπογραφή του πρώτου Μνημονίου από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ οδήγησε σύσσωμη την κρατικοδίαιτη πασοκική Αριστερά στο Σύριζα. Η «πρώτη φορά Αριστερά», το προεκλογικό σύνθημα του Σύριζα, ήταν ένας χυδαίος μύθος: Αριστερά ήταν και τα 20 χρόνια κλεφτοΠΑΣΟΚ. Το σύνθημα χρησιμοποιήθηκε με μια και μόνο σκοπιμότητα, την απενοχοποίηση της Αριστεράς των βολεμένων, τον εξαγνισμό της και φυσικά την παραμονή της στην εξουσία.
    Η παραμύθα της μετεξελιγμένης Αριστεράς, συντηρήθηκε έξι μήνες μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου του 2015. Οι έννοιες «εθνική κυριαρχία» και «εθνική αξιοπρέπεια», χρησιμοποιήθηκαν από την Αριστερά για μικροπολιτικούς και μόνο σκοπούς, έτυχαν όμως ενθουσιώδους υποδοχής και αναπαραγωγής από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η κίβδηλη τόνωση του εθνικού φρονήματος ήταν ένα επικοινωνιακό κόλπο για να συγκαλύψει την προαποφασισμένη προδοσία του Λαού, όπως αυτή αποτυπώθηκε με την υπογραφή του τρίτου Μνημονίου. Τα ψεύδη όμως, δεν έχουν ακόμη τελειώσει: μια πτέρυγα βουλευτών του Σύριζα, παριστάνει τάχα την επαναστατημένη κατά της ηγεσίας της! Το σύστημα της διαπλοκής θα τους παραχωρήσει απλόχερα βήμα για να διατυμπανίζουν προς τους αδαείς ότι ο Σύριζα του Τσίπρα δεν είναι πια Αριστερά, διεκδικώντας τον μεταπολιτευτικό τίτλο του αριστερού για τον εαυτό τους. Ότι ακριβώς έκαναν παλαιότερα δηλαδή, για να δικαιολογήσουν την μεγάλη φυγή από το αριστερό ΠΑΣΟΚ.
    Στο δια ταύτα, τα πράγματα είναι απλά και τα έργα μιλούν από μόνα τους: η Αριστερά των προνομίων επέλεξε τον δρόμο της συμμόρφωσης και της υποταγής με γνώμονα το οικονομικό συμφέρον των στελεχών και των συντεχνιών που αποτελούν τον βασικό κορμό της. Την ευρεία βάση των αδικημένων, των περιθωριοποιημένων και εκείνων που θα πληγούν ακόμη βαρύτερα από το Μνημόνιο της Αριστεράς, δύναται να την εκφράσει μονάχα ένα αυθεντικά Λαϊκό Κίνημα. Ως εκ τούτου, η ισχύς του Ελληνικού Λαού και οι εθνικές του ελπίδες ταυτίζονται πλήρως με τον Αγώνα των Εθνικιστών για μια Πατρίδα ελεύθερη και κοινωνικά δίκαιη.
    Η Χρυσή Αυγή δεν εξυπηρετεί ούτε στρατιές βολεμένων, ούτε τις επιταγές ξένων κέντρων εξουσίας, διεθνών funds και πρεσβειών. Εκφράζει καθάρια κι αληθινά τους εθνικούς πόθους ενός Λαού που μάχεται για την Ελευθερία του και αγωνίζεται έναντι οιουδήποτε τιμήματος για την τιμωρία των υπευθύνων των δεινών της Μεγάλης μας Πατρίδος.

    Αρέσει σε 1 άτομο

  3. To “όπλο” του Νίκου Μιχαλολιάκου

    Άρθρο του Λευτέρη Πανούση –

    http://panusis.blogspot.gr/2015/07/blog-post_23.html

    Οι αληθινοί ηγέτες δεν προσαρμόζουν τον πολιτικό τους λόγο στις φαντασιώσεις του πλήθους. Αντιθέτως, διευρύνουν τα όρια της κατανόησης της πραγματικότητας, με μοναδικό όπλο τους τη δύναμη της αλήθειας. Αυτό είναι και το όπλο που φαίνεται να επέλεξε ο αρχηγος της Χρυσής Αυγής, για να απευθυνθεί στους Έλληνες, σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της νεώτερης ιστορίας τους. Το πέτρινο όπλο της αλήθειας.
    Παλαιότερα, εκτιμούσα ιδιαίτερα τον κ. Νίκο Μιχαλολιάκο, εξαιτίας κυρίως των θαυμαστών οργανωτικών του ικανοτήτων. Ολόκληρη η πορεία της Χρυσής Αυγής, από μία παντελώς άγνωστη περιθωριακή εθνικιστική οργάνωση ως την ανάδυση ενός ρωμαλέου εθνικιστικού κινήματος, που βρίσκει μιμητές και στην αμερικανική και στην ευρωπαϊκή ήπειρο, αποτελεί ένα αριστούργημα πολιτικού, κοινωνικού και οικονομικού σχεδιασμού.
    Με ελάχιστα μέσα, οργανώθηκε μία «κάθοδος των μυρίων», η οποία κατόρθωσε να διέλθει ανάμεσα στις συμπληγάδες του καθεστώτος και να ταρακουνήσει τα αφεντικά της οικουμένης, σε βαθμό, ώστε να κινηθούν εναντίον της οι πιο αμείλικτες, οι πιο ισχυρές δυνάμεις του παγκοσμιοποιημένου σκότους.
    Η τραγωδία [ή η προβοκάτσια] Φύσσα, χρησιμοποιήθηκε ως αφορμή για να ανασχέσει την «κάθοδο» του Λαϊκού Συνδέσμου προς τον πάσχοντα Ελληνικό λαό, απομονώνοντας σε μεγάλο βαθμό την ηγετική ομάδα της Χρυσής Αυγής από τα λαϊκά στρώματα τα οποία είχαν ήδη αρχίσει να αφυπνίζονται και να οργανώνονται πίσω από τα λάβαρα της.
    Όλη η δύναμη πυρός του καθεστώτος, μυστικές υπηρεσίες, ρουφιάνοι, πράκτορες, παπαγαλάκια, κουκουλοφόροι, μπράβοι, φονιάδες, έπεσαν απάνω σε μια χούφτα ανθρώπων, που δεν είχαν άλλο μέσον για να αμυνθούν, παρά τη δύναμη της αλήθειας…
    Αν στη θέση της Χρυσής Αυγής ήταν ένα οποιοδήποτε συμβατικό κόμμα, σήμερα δεν θα μιλούσαμε καν γι αυτό. Θα είχε εξαφανιστεί.
    Ωστόσο, στις πρόσφατες ευρωεκλογές η Χρυσή Αυγή έλαβε περίπου το 10% των ψήφων, χρησιμοποιώντας ως μοναδικό επικοινωνιακό μέσον για την προεκλογική εκστρατεία της, ένα καρτοτηλέφωνο που βρίσκεται στον διάδρομο των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού! Ε, λοιπόν δεν χρειάζεται και τίποτε παραπάνω για να καταλάβεις το οργανωτικό θαύμα που έχει πετύχει αυτή η πολιτική οργάνωση και που το χρωστά κατά κύριο λόγο στον Αρχηγό της.
    Τελευταία όμως αρχίζω να θαυμάζω τον κ. Μιχαλολιάκο και για κάτι ακόμα, εξόν από τις αναντίρρητες οργανωτικές του ικανότητες… Για τη συνταρακτική απλότητα του πολιτικού του λόγου!
    Χωρίς υπερβολή και προπαντός χωρίς να έχω διάθεση να κολακέψω κανέναν, αφού ούτε στέλεχος του κόμματος είμαι, ούτε προσδοκώ σε διορισμό, διαπιστώνω ότι ο αρχηγός της Χρυσής Αυγής, έχει περάσει σε ένα άλλο στάδιο της πολιτικής του ωρίμανσης, Δεν περιορίζεται πλέον να χαράζει μια πολιτική πορεία ή να συνεγείρει τα πλήθη στοχεύοντας κυρίως στα εθνικά τους αντανακλαστικά, όπως έπραττε κατά κανόνα στις δημόσιες ομιλίες του, μέχρι τον αχαρακτήριστο εγκλεισμό του στις φυλακές.
    Προχωρά ένα βήμα παραπέρα, ερμηνεύοντας το γιατί και το πως, οι Έλληνες πρέπει να συνειδητοποιήσουν και να δράσουν, προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση, προς ένα δύσβατο μονοπάτι, που είναι όμως το μοναδικό για να βγουν από τα αδιέξοδα της τωρινής τους φυλετικής, οικονομικής και πολιτισμικής παρακμής.
    Δεν στοχεύει στο θυμικό των μαζών, όπως κάμουν άπαντες οι λαοπλάνοι ηγετίσκοι, αλλά αντίθετα στοχεύει στο Νου και στην αίσθηση του Ορθού Λόγου, καθενός από τους ακροατές του. Δεν απευθύνεται στο πόπολο, αλλά στον πολίτη.
    Και δη στον συνειδητοποιημένο πολίτη.
    Σας κοτσάρω εδώ το βιντεάκι με την τελευταία του ομιλία στη Βο[υ]λή ώστε να βγάνετε και τη δική σας γνώμη, για να μην μου λέτε μετά, ότι αυτά που θα σας γράψω παρακάτου, αναλύοντας κάποιες παραμέτρους της ομιλίας, είναι επειδή θέλω να αρχίσω το γλείψιμο…
    Δεν είμαστε ρε παιδιά όλοι της κρατικοδίαιτης σπάτουλας, για να κολακεύουμε τους πολιτικούς.

    Μην κρίνετε από τον εαυτό σας…

    Το βίντεο με την τελευταία ομιλία του κ. Μιχαλολιάκου στη Βουλή [22/7/2015]

    Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρον το ότι, αν και αρχηγός κοινοβουλευτικού κόμματος, δεν συνθηματολογεί ούτε ένα λεπτό.
    Αντιθέτως… Προσπαθεί να δώσει στον Έλληνα να καταλάβει το πως φτάσαμε ως εδώ και το ποια είναι η μοναδική μας διέξοδος… Στην πραγματικότητα θυμίζει πιο πολύ τα λόγια που θα έλεγε ένας δάσκαλος του παλιού καιρού στους μαθητές του, παρά τις παρλαπίπες ενός συμβατικού πολιτικού που αποσκοπούν απλώς στο να παραπλανήσουν το πόπολο…
    Με πολύ αδρές γραμμές, ο Αρχηγός επικεντρώθηκε σε τρεις βασικούς άξονες: α] στη θλιβερή πορεία της κοινωνικής, πολιτισμικής, οικονομικής και ηθικής παρακμής του Ελληνισμού, από τον καιρό της μεταπολίτευσης ως τις μέρες μας… β] στη συνεχή κηδεμονία της Ελλάδος, από τις ΗΠΑ, που άνθρωπος τους είναι ο πολύς Ντόναλντ Τούσκ και γ] στο κυρίαρχο πρόταγμα για επιστροφή στην εθνική παραγωγή, το οποίο είναι και η μόνη ρεαλιστική λύση, ώστε να βγούμε από τα σημερινά μας αδιέξοδα…
    Η ομιλία διαρκεί μόλις 15 λεπτά αλλά περιγράφει με απλές φράσεις γιομάτες αλήθεια, το νεοελληνικό δράμα, από την τεχνητή ευμάρεια μέσω δανεικών, στη σκληρή πραγματικότητα του ότι τα δανεικά δεν είναι κι αγύριστα. Δεν τον άκουσα ούτε μια στιγμή να θέλει να κολακεύσει τον νεοέλληνα, δεν βρήκα ούτε μία τελεία του λόγου του να είναι περιττή, δεν παρατήρησα ούτε μια τόση δα προσπάθεια να στρογγυλέψει κάπως την κατάσταση.
    Τα λόγια του ήταν πελεκημένα σαν τις παλιές μαστόρικες πέτρες.
    Και μ’ αυτές τις πέτρινες φράσεις έχτιζε λιθαράκι-λιθαράκι την Αλήθεια. Ούτε λίγο πιο καλλωπισμένη, ούτε ελαφρώς πιο διογκωμένη, ούτε κάπως πιο συμμαζεμένη.
    Την αλήθεια, ακατέργαστη, γυμνή, αδιαπραγμάτευτη, τέτοια που είναι.
    Δυστυχώς, το αυτί του νεοέλληνα έχει συνηθίσει να ακούει από τους πολιτικούς μοναχά αυτό που κολακεύει τις φαντασιώσεις του. Οι συριζαίοι έπεσαν από τα σύννεφα όταν άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι οι ηγέτες τους τους παραπλανούσαν όλα αυτά τα χρόνια των μνημονίων, πως δήθεν αυτοί θα τα έσχιζαν όταν θα τους έφερναν στην εξουσία.
    Το ίδιο είχαν εκπλαγεί και οι συντηρητικοί, όταν διαπίστωσαν ότι τα 18 σημεία του Ζαππείου, δεν ήσαν παρά το «δόλωμα» για την άνοδο της γαλαζοπράσινης συμμορίας στην εξουσία. Σε αντίθεση με τους κάπο ντι τούτι κάπι των καθεστωτικών συμμοριών, ο κ. Μιχαλολιάκος βγαίνει και λέει τα πράγματα με το όνομα τους.
    Πρώτον, το ζήτημα του αν θα έχουμε ευρώ ή δραχμή, είναι δευτερεύον. Εκείνο που πρέπει να έχουμε είναι εθνική παραγωγή.
    «Η χώρα αυτή, λέει ο κ. Μιχαλολιάκος, επί 3.000 χρόνια ήταν αγροτική και κτηνοτροφική. Έτσι επιβίωσε ο Ελληνισμός… Μέχρι τις αρχές του 21ου αιώνα, είμαστε αυτάρκεις σε τρόφιμα και παράλληλα διαθέταμε βιοτεχνία, ορυκτά και βιομηχανία… Όλα αυτά καταστράφηκαν!»
    Σε πέντε γραμμές, όλη η τραγωδία της Ελλάδας…
    Δεύτερον, είμαστε υπό την κηδεμονία των Αμερικανών.
    Ποιοι Γερμανοί και ποια Μέρκελ;
    «…Ο άνθρωπος των Αμερικανών Πολωνός Ντόναλντ Τούσκ, επισημαίνει ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής, δήλωσε ότι αυτός ο ίδιος απαίτησε από την καγκελάριο της Γερμανίας και τον Έλληνα πρωθυπουργό, να τα βρουν στην 17ωρη διαπραγμάτευσή τους, πράγμα που τελικά συνέβη, έστω κι αν χρειάστηκε να εγκλειστούν οι δυο τους για 17 ώρες σε ένα δωμάτιο! Για ποια ηγέτιδα της Ευρώπης μιλάμε το λοιπόν; Γι αυτό και αμέσως μετά ο κ. Δραγασάκης ευχαρίστησε για άλλη μια φορά τους επικυριάρχους μας…»
    Απ’ όσο γνωρίζω μοναχά ο κ. Μιχαλολιάκος μίλησε με τέτοια σαφήνεια για το ποιοι πραγματικά κάμουν κουμάντο εδώ και για το τι πρέπει να έχει υπόψιν του, όποιος αποφασίσει να κάμει τον μάγκα στις διεθνείς σχέσεις της χώρας…
    Και τρίτον, ο Αρχηγός χάραξε με μνημειώδη λακωνικότητα, τον μοναδικό δρόμο, που ανοίγεται για τους Έλληνες. Επιστροφή στις παραδοσιακές μας αξίες. Επιστροφή στον Ελληνισμό.
    Για να το πω με άλλα λόγια, ο κ. Μιχαλολιάκος μου θύμισε τον περίφημο λόγο του Τσώρτσιλ, όταν η Αγγλία έμπαινε στον Β΄ παγκόσμιο πόλεμο: «Δεν έχω να σας τάξω άλλο παρά αίμα, δάκρυα και ιδρώτα»
    Κατά τον κ. Μιχαλολιάκο λοιπόν, δεν υπάρχει βασιλική οδός για να προκόψουμε στο τραχύ περιβάλλον της παγκοσμιοποίησης και του βουλιμαίου καπιταλισμού. Πρέπει να σηκώσουμε τον ωραίο κ… μας από τον καναπέ και να ξαναπιάσουμε τη δουλειά στο χωράφι, στη φάμπρικα, στον τόρνο, στο εμπορικό, στο καράβι, στον στάβλο. Πρέπει να παράγουμε την τροφή μας και όχι να δίνουμε τη γη μας να τη δουλεύουνε ξένοι.
    Αλλιώς θα είμαστε μια ζωή αναγκασμένοι να παρακαλάμε τους δανειστές μας και να εισπράττουμε τα ψίχουλα της ελεημοσύνης τους. Τόσο απλά!
    Θα μου πεις, ότι έτσι δεν κερδίζονται εκλογές, τουλάχιστον στην εκφυλισμένη Ελλάδα. Ο νεοέλληνας γουστάρει να του τάξεις τον ουρανό με τ’ άστρα κι ας είναι να τον πετάξεις στα σκουπίδια την επόμενη μέρα.
    Σωστό… Αλλά δεν νομίζω ότι ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής γνοιάζεται για τα ψηφαλάκια – ή τουλάχιστον για τα ψηφαλάκια των μαζών που δεν συνειδητοποιούν τι σημαίνει να δώκεις ψήφο στη Χρυσή Αυγή. Έχω μάλιστα την αίσθηση ότι κι ο ίδιος πιστεύει πως δεν ήρθε ακόμα η ώρα της δημιουργίας μιας αμιγούς εθνικής συνείδησης, που θα σπάσει τα φράγματα του λαϊκισμού και θα αναζητήσει τη γλώσσα της αλήθειας…
    Οι αληθινοί ηγέτες όμως δεν προσαρμόζουν τον πολιτικό τους λόγο στις φαντασιώσεις του πλήθους. Αντιθέτως, διευρύνουν τα όρια της κατανόησης της πραγματικότητας, με μοναδικό όπλο τους τη δύναμη της αλήθειας. Αυτό είναι και το όπλο που φαίνεται να επέλεξε ο Αρχηγός της Χρυσής Αυγής, για να απευθυνθεί στους Έλληνες, σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της νεώτερης ιστορίας τους.
    Το πέτρινο όπλο της αλήθειας.
    Το αν θα το σηκώσουμε για να αγωνιστούμε μ’αυτό, ενάντια στα λυγκόρνια της παγκοσμιοποίησης, εναπόκειται στον πατριωτισμό αλλά και στο μυαλό των Ελλήνων.

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.