Τι συμβαίνει στο Ιράν ??? Ακούστε αλήθειες από τον ίδιο τον τεως στρατάρχη του ΝΑΤΟ Wesley Clark

Ακούστε πως οι φονιάδες των λαών αμερικάνοι διαλύουν κράτη και σκοτώνουν λαούς για ίδιον συμφέρον …

Αποτέλεσμα εικόνας για Wesley Clark

πιστή μετάφραση από το youtube:
Δημοσιεύθηκε στις 11 Δεκ 2016
Το Σχέδιο για τον Νέο Αμερικανικό Αιώνα (PNAC) ήταν μια νεο-συντηρητική ομάδα σκέψης που λειτούργησε μεταξύ 1997 και 2006. Υποστηρίζει ανοιχτά τη συνολική παγκόσμια στρατιωτική κυριαρχία από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τα μέλη του PNAC κατείχαν θέσεις ανώτατου επιπέδου στη διοίκηση του Τζορτζ Μπους, μεταξύ των οποίων ο Ρόμπερτ Κάγκαν (σύζυγος της Βικτόρια Νούλαντ), ο Ντικ Τσέινι, ο Ντόναλντ Ράμσφελντ, ο Παύλος Γούλφοβιτς και άλλοι.

Το PNAC είναι αξιοσημείωτο για την εστίασή του στο Ιράκ, μια ανησυχία που ξεκίνησε πριν ο Μπους γίνει πρόεδρος και προηγήθηκε των τρομοκρατικών επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 (η οποία προκαλεί το ερώτημα – πόσο αυθεντική ήταν η 11η Σεπτεμβρίου);

Μερικά από τα μέλη του PNAC, όπως ο Vin Weber, ήταν επίσης κυβερνητικοί εκπρόσωποι ομάδων συμφερόντων για στρατιωτικές βιομηχανικές εταιρείες όπως η Lockheed Martin και άλλες εταιρείες Fortune 500. Όσο περισσότερο ο πόλεμος, τόσο μεγαλύτερα είναι τα κέρδη ….

Αν ξαφνικά φαίνεται ότι όλα αυτά συμβαίνουν σκόπιμα – αυτό συμβαίνει.

Αυτό το κλιπ δείχνει μια περίφημη ομιλία του πρώην στρατηγού του ΝΑΤΟ, Γουέσλε Κλάρκ, του 2007 σχετικά με το αμερικανικό σχέδιο «να καταγράψει 7 χώρες σε 5 χρόνια». Μπορεί να μην έχουν εκπληρώσει την προθεσμία τους, αλλά τώρα είμαστε σίγουροι ότι ο Clark δεν το έκανε .

Ο ίδιος ο κ. Clark διέταξε τον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου που προηγήθηκε του ΝΑΤΟ.


πολίτης που ζει στην Αμερική:   
«Αισθάνομαι άσχημα για τους αμερικανούς ανθρώπους και όλους τους ανθρώπους εν γένει γιατί είναι πάντα αυτοί που πληρώνουν το τίμημα για τα λάθη των κακών κυβερνήσεων. Μια μέρα η Αμερική θα πληρώσει το τίμημα για τα εγκλήματα που διαπράττουν στον κόσμο, αλλά ποιος θα πληρώσει; Οι πολίτες δεν είναι οι ελίτ, είναι πολύ ισχυροί για να τιμωρηθούν, ακόμη και σκοτώνουν το δικό τους λαό για να δικαιολογήσουν την εισβολή άλλων χωρών και τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου. Εάν ήμουν Αμερικανός θα φοβόμουν περισσότερο την κυβέρνησή μου από τους ανθρώπους που θέλουν να φοβάμαι.»


Για το λόγο αυτό, διαβάστε αυτό:
http://www.historycommons.org/timeline.jsp?geopolitics_and_9/11=centralAsia&timeline=complete_911_timeline
Εάν είστε σύντομος χρόνος ξεκινήστε με Wolfowitz 1992 και στη συνέχεια τα πάντα με PNAC. Αναζητήστε επίσης κυριαρχία πλήρους φάσματος.

Ο Τσένι είχε χαρτογραφήσει τα ιρακινά πεδία πετρελαίου πριν από τις 9/11:
http://www.judicialwatch.org/maps-and-charts-of-iraqi-oil-fields/

2001: Η Powell & Rice Δηλώνει ότι το Ιράκ δεν έχει ΟΜΚ και δεν αποτελεί απειλή
https://www.cs.cornell.edu/gries/howbushoperates/powell-no-wmd.htm

Υπήρχαν περισσότερα έγγραφα που χάθηκαν από τους Downes Street Memos:
http://www.washingtonsblog.com/2013/02/newly-released-memos-of-donald-rumsfeld-prove-knowing-iraq-war.html








 

Αποτέλεσμα εικόνας για Is Iran the “World’s Leading Sponsor of Terrorism?”

Is Iran the “World’s Leading Sponsor of Terrorism?”

MEMORANDUM FOR: The President

FROM: Veteran Intelligence Professionals for Sanity

SUBJECT: Is Iran the “World’s Leading Sponsor of Terrorism?”

EXECUTIVE SUMMARY/BACKGROUND 

We are concerned by recent strident and stark public statements from key members of your Administration that paint Iran in very alarmist terms. The average American, without the benefit of history, could easily be persuaded that Iran poses an imminent threat and that there is no alternative for us but military conflict.

We find this uncomfortably familiar territory. Ten years ago former President George W. Bush was contemplating a war with Iran when, in November of 2007, intelligence analysts issued a formal National Intelligence Estimate (NIE) debunking the prevailing conventional wisdom; namely, that Iran was on the verge of getting a nuclear weapon.  The NIE concluded that Iran had stopped working on a nuclear weapon in 2003.

Recalling this moment in his memoir, Decision Points, President Bush noted that the NIE’s “eye-popping” intelligence findings stayed his hand.  He added this rhetorical question: “How could I possibly explain using the military to destroy the nuclear facilities of a country the intelligence community said had no active nuclear weapons program?”

We believe that you are facing a similar situation today. But instead of an inaccurate claim that Iran has nuclear weapons, the new canard to justify war with Iran is the claim that Iran remains the “world’s leading state sponsor of terrorism.” This is incorrect, as we explain below.

 * * *

One of the recurring big bipartisan lies being pushed on the public with the enthusiastic help of a largely pliant media is that Iran is the prime sponsor of terrorism in the world today.

In the recent presentation of your administration’s National Security Strategy for 2018, the point is made that:

“Iran, the world’s leading state sponsor of terrorism, has taken advantage of instability to expand its influence through partners and proxies, weapon proliferation, and funding. . . . Iran continues to perpetuate the cycle of violence in the region, causing grievous harm to civilian populations.”

Those sentiments are echoed by several other countries of the Middle East. Saudi Arabia’s Foreign Minister, Adel al-Jubeir, for example, declared in October 2015 that: Iran “is the biggest sponsor of terrorism in the world, and it is working on destabilizing the region.”

The Saudi foreign minister conveniently declined to mention that 15 of the 19 terrorists who hijacked planes and attacked America on 11 September 2001 were Saudis, not Iranians.  And, while Iran was an active promoter of terrorism two decades ago, it is no longer in the forefront of global terrorism. Ironically, that dubious distinction now goes to Iran’s accusers — first and foremost, Saudi Arabia.

The depiction of Iran as “the world’s leading state sponsor of terrorism” is not supported by the facts. While Iran is guilty of having used terrorism as a national policy tool, the Iran of 2017 is not the Iran of 1981. In the early days of the Islamic Republic, Iranian operatives routinely carried out car bombings, kidnappings and assassinations of dissidents and of American citizens. That has not been the case for many years. Despite frequent claims by U.S. officials that Iran is engaged in terrorism, we simply note that the incidents recorded annually in the U.S. Department of State’s Patterns of Global Terrorism rarely identifies a terrorist incident as an act by or on behalf of Iran.

Iran’s relationship with Hezbollah also has evolved radically. In the early years of the Islamic Republic, Hezbollah was often a proxy and sub-contractor for Iran. But during the last 20 years Hezbollah has become an entity and political force in its own right. It fought Israel to a standstill in 2006 in southern Lebanon, which was a watershed moment in establishing Hezbollah’s transformation into a conventional army. In the intervening years, Hezbollah, which is now part of the Lebanese government, also has turned away from the radical, religious driven violence that is the hallmark of the Sunni extremists, like ISIS.

Iran’s Asymmetrical Response

After Iran fell under the rule of the Ayatollah in 1979 terrorism, its role in high profile terrorist attacks, such as the taking of U.S. hostages and the bombings of the U.S. Embassy and the Marine barracks in Lebanon, fed understandable U.S. animosity towards Iran.  But Iran’s actions were not driven primarily by blind hatred or radical religious views.  For Iran terrorism was a way to punch back against more powerful foes, principally the United States, which was providing military and intelligence support to Iran’s neighbor and enemy, Iraq.

The Iranians were also pragmatic and had direct dealings with Israel. During the early days of the Iranian revolution the Mullahs, despite publicly denouncing Israel, happily accepted secret military support from the Israelis. Israel was equally pragmatic. The Israeli leaders ignored the Mullahs and gave the support as a means of helping counter the threat posed by Iraqi President Saddam Hussein. A classic case of the enemy of my enemy is my friend.

The public image of Iran as a hotbed of fanatical terrorists has been usurped since the August 1998 bombings of the U.S. Embassies in east Africa by Al Qaeda and other radical Sunni entities. The U.S. Government’s own list of terrorist attacks since 2001 shows a dramatic drop in the violence carried out by Iran and an accompanying surge in horrific acts by radical Sunni Muslims who are not aligned with Iran.  The latest edition of the Global Terrorism Index, a project of the U.S. Department of Homeland Security, shows that four groups accounted for 74 percent of all fatalities from terrorism in 2015 — Boko Haram, Al-Qaeda, the Taliban and ISIS.

Thirteen of the 14 Muslim Groups identified by the U.S. intelligence community as actively hostile to the US are Sunni, not Shia, and are not supported by Iran:

– ISIS (Sunni)

– The Al-Nusra Front (Sunni)

– Al-Qa’ida Central (Sunni)

– Al-Qa’ida in Magheb (Sunni)

– Al-Qa’ida in Arabian Peninsula (Sunni)

– Boku Haram (Sunni)

– Al-Shabbab (Sunni)

– Khorassan Group (Sunni)

– Society of the Muslim Brothers (Sunni)

– Sayyaf Group in the Philippines (Sunni)

– Taliban in Pakistan and Afghanistan (Sunni)

– Lashgar i Taiba (Sunni)

– Jemaa Islamiya (Sunni)

– Houthis (Shia)

The last major terrorist attack causing casualties that is linked to Iran was the July 2012 bombing of a bus with Israeli tourists in Bulgaria. That departure from Iran’s more recent policy on terrorism was retaliation for what Iran perceived to be Israel’s role in assassinating five Iranian scientists involved with Iran’s Nuclear program, between January 2010 and January 2012 (the dates and names of those attacked are appended).

One can easily imagine the outrage and lust for revenge that would sweep the U.S., if Americans believed a foreign country sent operatives into the United States who in turn murdered engineers and scientists working on sensitive U.S. defense projects.

Special Operations

There have been other terrorist attacks inside Iran bearing the handprint of support from the United States. Author Sean Naylor, Relentless Strike, which details the history of operations carried out by U.S. Joint Special Operations Command (JSOC) over the past 30 years, sheds light on this uncomfortable truth:

“JSOC personnel also worked with the Mujahideen-e-Khalq (MEK), a militant Iranian exile group that had based itself in Iraq after falling afoul of the ayatollahs’ regime in Tehran. The State Department had placed the MEK on its list of designated terrorist organizations, but that didn’t stop JSOC from taking an attitude of “the enemy of my enemy is my friend” toward the group. “They were a group of folks that could transit the border, and they were willing to help us out on what we wanted to do with Iran,” said a special operations officer.”

The MEK were classified as a terrorist group, until the United States decided that as long as the MEK would help kill Iranians rather than Americans, that they were no longer terrorists. The MEK’s history of terrorism is quite clear. Among more than a dozen examples over the last four decades these four are illustrative:

  • During the 1970s, the MEK killed U.S. military personnel and U.S. civilians working on defense projects in Tehran and supported the takeover in 1979 of the U.S. Embassy in Tehran.
  • In 1981, the MEK detonated bombs in the head office of the Islamic Republic Party and the Premier’s office, killing some 70 high-ranking Iranian officials, including Iran’s President, Premier, and Chief Justice.
  • In April 1992, the MEK conducted near-simultaneous attacks on Iranian embassies and installations in 13 countries, demonstrating the group’s ability to mount large-scale operations overseas.
  • In April 1999, the MEK targeted key military officers and assassinated the deputy chief of the Iranian Armed Forces General Staff.

Despite this history, a bipartisan parade of prominent U.S. political and military leaders has lobbied on behalf of MEK and has been well compensated in return.

Benighted Policy So Far

In the ultimate ironic turn, the U.S.-led 2003 war in Iraq played a critical role in Iran’s resurgence as a regional power. Saddam Hussein was replaced by Shia muslims who had received sanctuary in Iran for many years and Baathist institutions, including the Army, were taken over by Iraqis sympathetic to Tehran.

Iran has come out ahead in Iraq and, with the 2015 nuclear agreement in place, Iran’s commercial and other ties have improved with key NATO allies and the other major world players—Russia and China in particular.

Official pronouncements on critical national security matters need to be based on facts. Hyperbole in describing Iran’s terrorist activities can be counterproductive. For this reason, we call attention to Ambassador Nikki Haley’s recent statement that it is hard to find a “terrorist group in the Middle East that does not have Iran’s fingerprints all over it.” The truth is quite different. The majority of terrorist groups in the region are neither creatures nor puppets of Iran. ISIS, Al-Qaeda and Al-Nusra are three of the more prominent that come to mind.

You have presented yourself as someone willing to speak hard truths in the face of establishment pressure and not to accept the status quo. You spoke out during the campaign against the 2003 U.S. invasion of Iraq as a historic mistake of epic proportions. You also correctly captured the mood of many Americans fatigued from constant war in far away lands. Yet the torrent of warnings from Washington about the dangers supposedly posed by Iran and the need to confront them are being widely perceived as steps toward reversing your pledge not to get embroiled in new wars.

We encourage you to reflect on the warning we raised with President George W. Bush almost 15 years ago, at a similar historic juncture:

“after watching Secretary Powell today, we are convinced that you would be well served if you widened the discussion … beyond the circle of those advisers clearly bent on a war for which we see no compelling reason and from which we believe the unintended consequences are likely to be catastrophic.”

APPENDIX

LIST OF IRANIAN SCIENTISTS ASSASSINATED IN IRAN

January 12, 2010: Masoud Alimohammadi, Iranian Physicist:

Killed by a car bomb.  The perpetrator reportedly confessed to having been recruited by Israeli intelligence to carry out the assassination.

November 29, 2010: Majid Shahriari, Iranian nuclear scientist:

Killed by a car bomb.  According to German media, Israel was the sponsor.

November 29, 2010: Assassination attempt on Fereydoon Abbasi Iranian nuclear scientist:

Wounded by a car bomb.

July 23, 2011: Darioush Rezaeinejad, Iranian electrical engineer, unclear scientist

Killed by unknown gunmen on motorcycle.  Specialist on high-voltage switches — a key component of nuclear warheads.  Assassinated by Israeli intelligence, according to the German press.

January 11, 2012: Mostafa Ahmadi-Roshan, Iranian nuclear scientist

Killed at Natanz uranium enrichment facility by a magnetic bomb of the same kind used in earlier assassinations of Iranian scientists.


ΕΛΛΗΝΙΚΗ  ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ:

Είναι το Ιράν ο «παγκόσμιος χορηγός της τρομοκρατίας;»
Δημοσιεύθηκε στις 29 Δεκεμβρίου 2017 από την WashingtonsBlog
ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΓΙΑ: Ο Πρόεδρος

ΑΠΟ: Veteran Intelligence Professionals for Sanity

 ΘΕΜΑ: Είναι το Ιράν ο «παγκόσμιος χορηγός της τρομοκρατίας;»

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ / ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Ανησυχούμε για τις πρόσφατες αυστηρές και αυστηρές δημόσιες δηλώσεις βασικών μελών της Διοίκησής σας που ζωγραφίζουν το Ιράν με πολύ ανησυχητικό τρόπο. Ο μέσος Αμερικανός, χωρίς το όφελος της ιστορίας, θα μπορούσε εύκολα να πείσει ότι το Ιράν αποτελεί άμεση απειλή και ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση για εμάς παρά στρατιωτική σύγκρουση.

Βρίσκουμε αυτό το άβολα γνωστό έδαφος. Πριν από δέκα χρόνια, ο πρώην πρόεδρος Τζορτζ Μπους σχεδίαζε έναν πόλεμο με το Ιράν όταν, τον Νοέμβριο του 2007, οι αναλυτές των μυστικών υπηρεσιών εξέδωσαν μια τυπική Εθνική Εκτίμηση Πληροφοριών (NIE), η οποία αποδίδει την επικρατούσα συμβατική σοφία. δηλαδή ότι το Ιράν ήταν στα πρόθυρα να πάρει πυρηνικό όπλο. Το ΝΗΕ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Ιράν σταμάτησε να εργάζεται για πυρηνικά όπλα το 2003.

Υπενθυμίζοντας αυτή τη στιγμή στα απομνημονεύματά του, σημεία λήψης αποφάσεων, ο πρόεδρος Μπους σημείωσε ότι τα ευρήματα της ΝΙΕ «μάτι-σκάσιμο» πληροφοριών μπόρεσε να παραμείνει το χέρι του. Πρόσθεσε αυτό το ρητορικό ερώτημα: «Πώς θα μπορούσα να εξηγήσω ενδεχομένως τη χρήση του στρατού για την καταστροφή των πυρηνικών εγκαταστάσεων μιας χώρας που δήλωσε η κοινότητα των μυστικών υπηρεσιών ότι δεν είχε ενεργό πρόγραμμα πυρηνικών όπλων;»

Πιστεύουμε ότι αντιμετωπίζετε μια παρόμοια κατάσταση σήμερα. Αλλά αντί για ανακριβή ισχυρισμό ότι το Ιράν έχει πυρηνικά όπλα, το νέο καράβι για να δικαιολογήσει τον πόλεμο με το Ιράν είναι ο ισχυρισμός ότι το Ιράν παραμένει ο «ηγετικός χορηγός της τρομοκρατίας στον κόσμο». Αυτό είναι εσφαλμένο, όπως εξηγούμε παρακάτω.

* * *

Ένα από τα επαναλαμβανόμενα μεγάλα bipartisan ψέματα που ωθείται στο κοινό με την ενθουσιώδη βοήθεια ενός ευρέως ευέλικτου μέσου είναι ότι το Ιράν είναι ο κύριος χορηγός της τρομοκρατίας στον κόσμο σήμερα.

Στην πρόσφατη παρουσίαση της Εθνικής Στρατηγικής Ασφαλείας της διοίκησής σας για το 2018, γίνεται το εξής:

«Το Ιράν, ο κορυφαίος κρατικός χορηγός της τρομοκρατίας, εκμεταλλεύτηκε την αστάθεια για να επεκτείνει την επιρροή του μέσω συνεργατών και αντιπροσώπων, διάδοσης όπλων και χρηματοδότησης. . . . Το Ιράν εξακολουθεί να διαιωνίζει τον κύκλο της βίας στην περιοχή, προκαλώντας σοβαρή βλάβη στους άμαχους πληθυσμούς. «

Αυτά τα συναισθήματα αντανακλούν πολλές άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής. Ο υπουργός Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας, Adel al-Jubeir, δήλωσε, για παράδειγμα, τον Οκτώβριο του 2015 ότι: «Το Ιράν είναι ο μεγαλύτερος χορηγός τρομοκρατίας στον κόσμο και εργάζεται για την αποσταθεροποίηση της περιοχής».

Ο υπουργός Εξωτερικών της Σαουδικής Αραβίας αρνήθηκε να αναφέρει ότι 15 από τους 19 τρομοκράτες που κατέλαβαν αεροπλάνα και επιτέθηκαν στην Αμερική στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 ήταν Σαουδάραβες και όχι Ιρανοί. Και ενώ το Ιράν ήταν ενεργός υποστηρικτής της τρομοκρατίας πριν από δύο δεκαετίες, δεν είναι πλέον στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας τρομοκρατίας. Κατά ειρωνικό τρόπο, αυτή η αμφίβολη διάκριση τώρα πηγαίνει στους κατηγορούμενους του Ιράν – πρώτα απ ‘όλα, στη Σαουδική Αραβία.

Η απεικόνιση του Ιράν ως «κυρίαρχου υποστηρικτή της τρομοκρατίας στον κόσμο» δεν υποστηρίζεται από τα γεγονότα. Ενώ το Ιράν είναι ένοχο ότι χρησιμοποίησε την τρομοκρατία ως εργαλείο εθνικής πολιτικής, το Ιράν του 2017 δεν είναι το Ιράν του 1981. Στις πρώτες ημέρες της Ισλαμικής Δημοκρατίας, οι Ιρανοί πράκτορες πραγματοποιούσαν συστηματικά βομβιστικές επιθέσεις με αυτοκίνητα, απαγωγές και δολοφονίες αντιφρονούντων και Αμερικανών οι πολίτες. Αυτό δεν συμβαίνει εδώ και πολλά χρόνια. Παρά τις συχνές αξιώσεις των αξιωματούχων των ΗΠΑ ότι το Ιράν ασχολείται με την τρομοκρατία, σημειώνουμε απλώς ότι τα περιστατικά που καταγράφονται ετησίως στα πρότυπα της Παγκόσμιας Τρομοκρατίας του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ σπάνια εντοπίζουν τρομοκρατικό συμβάν ως πράξη εκ μέρους του Ιράν ή εξ ονόματος του.

Η σχέση του Ιράν με τη Χεζμπολάχ εξελίχθηκε ριζικά. Στα πρώτα χρόνια της Ισλαμικής Δημοκρατίας, η Χεζμπολάχ ήταν συχνά πληρεξούσιος και υπεργολάβος για το Ιράν. Αλλά τα τελευταία 20 χρόνια η Χεζμπολάχ έχει γίνει αυτοτελή οντότητα και πολιτική δύναμη. Πάλεψε το Ισραήλ σε αδιέξοδο το 2006 στο νότιο Λίβανο, το οποίο ήταν μια κρίσιμη στιγμή για τον καθορισμό του μετασχηματισμού της Χεζμπολάχ σε συμβατικό στρατό. Στα επόμενα χρόνια, η Χεζμπολάχ, η οποία είναι πλέον μέρος της κυβέρνησης του Λιβάνου, έχει επίσης απομακρυνθεί από τη ριζοσπαστική, θρησκευτική βία που αποτελεί το σήμα κατατεθέν των σουνιτικών εξτρεμιστών, όπως το ISIS.

Η ασύμμετρη αντίδραση του Ιράν

Αφού το Ιράν έπεσε υπό την κυριαρχία του Αγιατολάχ το 1979, ο ρόλος του σε τρομοκρατικές επιθέσεις υψηλού προφίλ, όπως η κατάληψη ομήρων των Η.Π.Α. και οι βομβιστικές επιθέσεις της Πρεσβείας των ΗΠΑ και των θαλάσσιων στρατώνων στο Λίβανο, τράβηξαν την κατανοητή εχθρότητα των ΗΠΑ έναντι του Ιράν. Ωστόσο, οι ενέργειες του Ιράν δεν οδηγήθηκαν κυρίως από τυφλό μίσος ή ριζοσπαστικές θρησκευτικές απόψεις. Για το Ιράν, η τρομοκρατία ήταν ένας τρόπος να σπρώξουμε πίσω τους ισχυρότερους εχθρούς, κυρίως τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίες παρείχαν στρατιωτική και νοηματική υποστήριξη στον γείτονα και τον εχθρό του Ιράν, το Ιράκ.

Οι Ιρανοί ήταν επίσης ρεαλιστικοί και είχαν άμεσες επαφές με το Ισραήλ. Κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών της ιρανικής επανάστασης, οι Mullahs, παρά την καταδίκη του Ισραήλ, δέχτηκαν ευτυχώς μυστική στρατιωτική υποστήριξη από τους Ισραηλινούς. Το Ισραήλ ήταν εξίσου ρεαλιστικό. Οι Ισραηλινοί ηγέτες αγνόησαν τους Πολωνούς και έδωσαν την υποστήριξη ως μέσο για να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση της απειλής που έθεσε ο Ιρακινός Πρόεδρος Σαντάμ Χουσεΐν. Μια κλασική περίπτωση του εχθρού του εχθρού μου είναι ο φίλος μου.

Η δημόσια εικόνα του Ιράν ως εστία φανατικών τρομοκρατών έχει σφετεριστεί από τις βομβιστικές επιθέσεις των αμερικανικών πρεσβειών στην ανατολική Αφρική τον Αύγουστο του 1998 από την Αλ Κάιντα και άλλες ριζοσπαστικές σουνιτικές οντότητες. Ο κατάλογος των τρομοκρατικών επιθέσεων της κυβέρνησης των Η.Π.Α. από το 2001 δείχνει μια δραματική πτώση της βίας που ασκεί το Ιράν και ένα συνοδευτικό κύμα των τρομακτικών πράξεων ριζοσπαστικών σουνιτών μουσουλμάνων που δεν ευθυγραμμίζονται με το Ιράν. Η τελευταία έκδοση του Δείκτη Παγκόσμιας Τρομοκρατίας, έργο του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας των Η.Π.Α., δείχνει ότι το 74% των θανάτων από τρομοκρατικές επιθέσεις ανήλθαν σε τέσσερις ομάδες το 2015 – Boko Haram, Al-Qaeda, Ταλιμπάν και ISIS.

Δεκατρείς από τις 14 Μουσουλμανικές Ομάδες, οι οποίες προσδιορίζονται από την κοινότητα πληροφοριών των Η.Π.Α. ως ενεργά εχθρικές προς τις ΗΠΑ, είναι οι Σουνίτες και όχι οι Σιίτες και δεν υποστηρίζονται από το Ιράν:

– ISIS (Σουνιτικό)

– Το μέτωπο Al-Nusra (Σουνίτες)

– Κεντρική Αλ Κάιντα (Σουνιτικό)

– Αλ-Κάιντα στο Μαγκέμπ (Σουνίτες)

– Αλ Κάιντα στην Αραβική Χερσόνησο (Σουνίτες)

– Boku Haram (Σουνίτες)

– Αλ Σαμπάμπ (Σουνίτες)

– Όμιλος Khorassan (Σουνίτες)

– Κοινωνία των Μουσουλμάνων Αδελφών (Σουνιτών)

– Ομάδα Sayyaf στις Φιλιππίνες (Σουνιτικό)

– Ταλιμπάν στο Πακιστάν και στο Αφγανιστάν (Σουνιτικό)

– Lashgar i Taiba (Σουνίτες)

– Τζέμαα Ισλαμίγια (Σουνίτες)

– Houthis (Σιίτες)

Η τελευταία μεγάλη τρομοκρατική επίθεση που προκάλεσε απώλειες που συνδέονται με το Ιράν ήταν ο βομβαρδισμός του Ιουλίου 2012 με λεωφορείο με ισραηλινούς τουρίστες στη Βουλγαρία. Αυτή η απόκλιση από την πιο πρόσφατη πολιτική του Ιράν για την τρομοκρατία ήταν αντίποινα για το τι θεωρούσε το Ισραήλ ότι είναι ο Ισραηλινός ρόλος στη δολοφονία πέντε Ιρανών επιστημόνων που εμπλέκονται στο πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, από τον Ιανουάριο του 2010 έως τον Ιανουάριο του 2012 (οι ημερομηνίες και τα ονόματα των προσβεβλημένων είναι προσαρτημένα).

Κάποιος μπορεί εύκολα να φανταστεί την οργή και τη σφοδρή επιθυμία για εκδίκηση που θα σκούπισε τις ΗΠΑ, εάν οι Αμερικανοί πίστευαν ότι μια ξένη χώρα έστειλε εργάτες στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι οποίοι με τη σειρά τους δολοφόνησαν μηχανικούς και επιστήμονες που εργάζονταν σε ευαίσθητα αμυντικά έργα των ΗΠΑ.

Ειδικές λειτουργίες

Υπήρξαν άλλες τρομοκρατικές επιθέσεις στο Ιράν με το χέρι της υποστήριξης από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο συγγραφέας Sean Naylor, Relentless Strike, ο οποίος αναφέρει λεπτομερώς το ιστορικό των επιχειρήσεων που πραγματοποιήθηκαν από την Κοινή Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων (JSOC) των ΗΠΑ τα τελευταία 30 χρόνια, ανασκάπτει αυτή την δυσάρεστη αλήθεια:

«Το προσωπικό της JSOC συνεργάστηκε επίσης με την Mujahideen-e-Khalq (MEK), μια μαχητική ιρανική ομάδα εξόριστων που είχε εδραιωθεί στο Ιράκ, αφού αποχώρησε από το καθεστώς των αϊταλαλάδων στην Τεχεράνη. Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ είχε τοποθετήσει το MEK στον κατάλογο των καθορισμένων τρομοκρατικών οργανώσεων, αλλά αυτό δεν εμπόδισε τη JSOC να πάρει μια στάση «του εχθρού του εχθρού μου είναι ο φίλος μου» προς την ομάδα. «Ήταν μια ομάδα ανθρώπων που θα μπορούσαν να περάσουν τα σύνορα και ήταν πρόθυμοι να μας βοηθήσουν σε ό, τι θέλαμε να κάνουμε με το Ιράν», δήλωσε ένας ειδικός λειτουργός επιχειρήσεων.

Το MEK ταξινομήθηκε ως τρομοκρατική ομάδα, μέχρις ότου οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν ότι, όσο η ΜΕΚ θα βοηθούσε τους Ιρανούς και όχι τους Αμερικανούς, δεν ήταν πλέον τρομοκράτες. Η ιστορία της τρομοκρατίας του ΜΕΚ είναι αρκετά ξεκάθαρη. Από τις περισσότερες από δώδεκα παραδείγματα τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες αυτές οι τέσσερις είναι ενδεικτικές:

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, το MEK σκότωσε το στρατιωτικό προσωπικό των ΗΠΑ και τους αμάχους των ΗΠΑ που εργάζονταν σε αμυντικά έργα στην Τεχεράνη και υποστήριξε την εξαγορά της αμερικανικής πρεσβείας στην Τεχεράνη το 1979.
Το 1981, το ΜΕΚ πυροδότησε βόμβες στην έδρα του κόμματος της Ισλαμικής Δημοκρατίας και του γραφείου του πρωθυπουργού, σκοτώνοντας περίπου 70 υψηλόβαθμους ιρανούς αξιωματούχους, μεταξύ των οποίων ο πρόεδρος του Ιράν, ο πρωθυπουργός και ο αρχηγός του δικαστηρίου.
Τον Απρίλιο του 1992, η MEK διενήργησε σχεδόν ταυτόχρονες επιθέσεις εναντίον ιρανικών πρεσβειών και εγκαταστάσεων σε 13 χώρες, αποδεικνύοντας την ικανότητα του ομίλου να διοχετεύει μεγάλες επιχειρήσεις στο εξωτερικό.
Τον Απρίλιο του 1999, η MEK στόχευσε βασικούς στρατιωτικούς αξιωματούχους και δολοφόνησε τον αναπληρωτή αρχηγό του Γενικού Επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων του Ιράν.
Παρά την ιστορία αυτή, μια διστακτική παρέλαση εξέχοντων πολιτικών και στρατιωτικών ηγετών των Η.Π.Α. έχει ασκήσει πίεση από την MEK και έχει αποζημιωθεί καλά σε αντάλλαγμα.

Αντίστοιχη πολιτική

Στην απόλυτη ειρωνική στροφή, ο πόλεμος που διεξήχθη στις ΗΠΑ το 2003 στο Ιράκ διαδραμάτισε κρίσιμο ρόλο στην αναζωπύρωση του Ιράν ως περιφερειακή εξουσία. Ο Σαντάμ Χουσεΐν αντικαταστάθηκε από μουσουλμάνοι σιίτες οι οποίοι είχαν παραλάβει ιερό στο Ιράν εδώ και πολλά χρόνια και οι θεσμοί του Μπααθού, συμπεριλαμβανομένου του Στρατού, αναλήφθηκαν από τους Ιρακινούς που ευαισθητοποιούν την Τεχεράνη.

Το Ιράν προχώρησε στο Ιράκ και, με την ισχύουσα πυρηνική συμφωνία του 2015, οι εμπορικοί και άλλοι δεσμοί του Ιράν βελτιώθηκαν με βασικούς συμμάχους του ΝΑΤΟ και τους άλλους σημαντικούς παγκόσμιους παράγοντες – Ρωσία και Κίνα ειδικότερα.

Οι επίσημες δηλώσεις σχετικά με τα κρίσιμα ζητήματα εθνικής ασφάλειας πρέπει να βασίζονται σε γεγονότα. Η υπερβολή στην περιγραφή των τρομοκρατικών δραστηριοτήτων του Ιράν μπορεί να είναι αντιπαραγωγική. Για το λόγο αυτό, εφιστούμε την προσοχή στην πρόσφατη δήλωση του πρέσβη κ. Nikki Haley ότι είναι δύσκολο να βρεθεί μια «τρομοκρατική ομάδα στη Μέση Ανατολή που να μην έχει όλα τα δακτυλικά αποτυπώματα του Ιράν». Η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική. Η πλειοψηφία των τρομοκρατικών ομάδων στην περιοχή δεν είναι ούτε πλάσματα ούτε μαριονέτες του Ιράν. Το ISIS, η Αλ Κάιντα και η Al-Nusra είναι τρία από τα σημαντικότερα που έρχονται στο νου.

Έχετε παρουσιάσει τον εαυτό σας ως κάποιος που είναι διατεθειμένος να μιλήσει σκληρές αλήθειες ενόψει της πίεσης εγκατάστασης και να μην αποδεχθεί το status quo. Μιλήσατε κατά τη διάρκεια της εκστρατείας κατά της εισβολής των ΗΠΑ στο Ιράκ του 2003 ως ιστορικό λάθος επικών διαστάσεων. Επίσης, σωστά καταλάβατε τη διάθεση πολλών Αμερικανών κουρασμένων από τον συνεχή πόλεμο σε απομακρυσμένες χώρες. Ωστόσο, ο χείμαρρος των προειδοποιήσεων από την Ουάσινγκτον για τους κινδύνους που υποτίθεται ότι θέτει το Ιράν και η ανάγκη αντιμετώπισής τους θεωρούνται ευρέως ως βήματα προς την αναστροφή της δέσμευσής σας να μην εμπλακείτε σε νέους πολέμους.

Σας ενθαρρύνουμε να σκεφτείτε την προειδοποίηση που εθίσαμε με τον Πρόεδρο Τζορτζ Μπους πριν από περίπου 15 χρόνια, σε παρόμοια ιστορική συγκυρία:

«Αφού παρακολουθήσαμε σήμερα τον γραμματέα Powell, είμαστε πεπεισμένοι ότι θα εξυπηρετηθήκατε εάν διευρύνετε τη συζήτηση … πέρα ​​από τον κύκλο εκείνων των συμβούλων που στρέφονται σαφώς σε έναν πόλεμο για τον οποίο δεν βλέπουμε κανέναν αναγκαστικό λόγο και από τον οποίο πιστεύουμε ότι είναι πιθανές οι ακούσιες συνέπειες να είναι καταστροφική ».

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΙΑΤΡΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ ΠΟΥ ΣΥΓΧΩΝΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΙΡΑΝ

12 Ιανουαρίου 2010: Masoud Alimohammadi, Ιρανός Φυσικός:

Σκοτώθηκε από βόμβα αυτοκινήτου. Ο δράστης ομολόγησε ότι είχε προσληφθεί από ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες για να πραγματοποιήσει τη δολοφονία.

29 Νοεμβρίου 2010: Majid Shahriari, ιρανικός πυρηνικός επιστήμονας:

Σκοτώθηκε από βόμβα αυτοκινήτου. Σύμφωνα με τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, το Ισραήλ ήταν ο χορηγός.

29 Νοεμβρίου 2010: Προσπάθεια δολοφονίας στον Fereydoon Abbasi Ιρανό πυρηνικό επιστήμονα:

Τραυματίστηκε από βόμβα αυτοκινήτου.

23 Ιουλίου 2011: Ο Darioush Rezaeinejad, ιρανικός ηλεκτρολόγος μηχανικός, ασαφής επιστήμονας

Σκοτώθηκαν από άγνωστους σκοπευτές στη μοτοσικλέτα. Ειδικός σε διακόπτες υψηλής τάσης – ένα βασικό συστατικό των πυρηνικών κεφαλών. Δολοφονήθηκε από ισραηλινές πληροφορίες, σύμφωνα με τον γερμανικό Τύπο.

11 Ιανουαρίου 2012: ο Mostafa Ahmadi-Roshan, ιρανικός πυρηνικός επιστήμονας

Σκοτώθηκε στη μονάδα εμπλουτισμού ουρανίου Natanz από μια μαγνητική βόμβα του ίδιου είδους που χρησιμοποιήθηκε σε προηγούμενες δολοφονίες ιρανών επιστημόνων.


Signed:
Richard Beske, CIA, Operations Officer (ret.)
William Binney, former NSA Technical Director for World Geopolitical & Military Analysis; Co-founder of NSA’s Signals Intelligence Automation Research Center
Marshall Carter-Tripp, Foreign Service Officer (ret.) and Division Director, State Department Bureau of Intelligence and Research
Bogdan Dzakovic, Former Team Leader of Federal Air Marshals and Red Team, FAA Security, (ret.) (associate VIPS)
Philip Giraldi, CIA, Operations Officer (ret.)
Larry C. Johnson, former CIA and State Department Counter Terrorism officer
Michael S. Kearns, Captain, USAF (Ret.); ex-Master SERE Instructor for Strategic Reconnaissance Operations (NSA/DIA) and Special Mission Units (JSOC)
John Kiriakou, Former CIA Counterterrorism Officer and former senior investigator, Senate Foreign Relations Committee
Karen Kwiatkowski, former Lt. Col., US Air Force (ret.), at Office of Secretary of Defense watching the manufacture of lies on Iraq, 2001-2003
Edward Loomis, NSA, Cryptologic Computer Scientist (ret.)
David MacMichael, National Intelligence Council (ret.)
Ray McGovern, former US Army infantry/intelligence officer & CIA analyst (ret.)
Elizabeth Murray, Deputy National Intelligence Officer for Near East, CIA and National Intelligence Council (ret.)
Torin Nelson, former Intelligence Officer/Interrogator (GG-12) HQ, Department of the Army
Todd E. Pierce, MAJ, US Army Judge Advocate (ret.)
Coleen Rowley, FBI Special Agent and former Minneapolis Division Legal Counsel (ret.)
Greg Thielmann — Former director of the Strategic, Proliferation, and Military Affairs Office of the State Department’s intelligence bureau (INR) and former senior staffer on the Senate Intelligence Committee
Kirk Wiebe — former Senior Analyst, SIGINT Automation Research Center, NSA
Lawrence Wilkerson, Colonel (USA, ret.), Distinguished Visiting Professor, College of William and Mary (associate VIPS)
Sarah G. Wilton, CDR, USNR, (Retired)/DIA, (Retired)
Robert Wing — former Foreign Service Officer (associate VIPS)
Ann Wright, Col., US Army (ret.); Foreign Service Officer (who resigned in opposition to the war on Iraq)

Μια σκέψη σχετικά μέ το “Τι συμβαίνει στο Ιράν ??? Ακούστε αλήθειες από τον ίδιο τον τεως στρατάρχη του ΝΑΤΟ Wesley Clark

  1. ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΤΟΥ ΝΑΤΟ,ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ.
    http://www.athanasios.thimiopoulos.com………Google

    ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΝΑΤΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ 666 ΚΑΙ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ.
    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΣΕΛΙΔΑ ΜΟΥ ΔΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ,,,ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΤΟΥ ΝΑΤΟ,,,ΟΡΓΑΝΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ. ΒΑΡΒΑΡΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ
    ΤΟ 1999…..
    ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ….ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΒΑΡΒΑΡΩΝ ΣΤΟ ΙΡΑΚ…
    ΟΛΟΙ ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣΟΝΙΚΑ ΕΡΓΑΑΛΕΙ ΤΩΝ ΣΑΤΑΝΑΝΙΡΩ
    ΠΩΝ….ΜΟΝΑΙΚΗ ΕΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ.
    ΛΙΣΤΑ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ.
    1.ΘΑΝΑΣΗΣ ΘΥΜΙΟΠΟΥΛΟΣ……2…3…..4….5…κ.λ.π….ΟΧΙ ΕΡΙΦΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΒΑΤΑ ΑΠΟΛΩΛΑ…ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕ ΤΗΝ ΜΑΣΟΝΙΑ ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΧΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΗ ΜΕΤΑ….
    ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΜΑΣΟΝΙΑΣ…ΙΔΕ ΑΛΛΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΕΡΘΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΕΝ ΤΗ ΖΩΗ ΑΥΤΗ.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.