ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΑΝΑΚΟΠΗΣ προς ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ… με ενδιαφέρον…

ΛΑΒΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΥΜΕ:

1. Του/ης …………… του …….. και της ……. κατοίκου ………… Δήμου …………
2. Του/ης ………….. του …… κατοίκου …….. Δήμου ……..
ΚΑΤΑ
1. Της ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία «ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα (Αιόλου 86), όπως νόμιμα εκπροσωπείται, τόσο ατομικώς, όσο και ως ειδικής διαδόχου των ανωνύμων τραπεζικών εταιρειών με τις…
επωνυμίες «FBB-ΠΡΩΤΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ Α.Ε.» και «ΤΡΑΠΕΖΑ PROBANK Α.Ε.».
ΚΑΙ
2.Της υπ’ αριθμ. ……….. διαταγής πληρωμής του κ. Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου ……………..
——————————————————————————
Η καθ’ ης η παρούσα ισχυριζόμενη ότι δικαιούται να λάβει από εμάς ως …………………..το ποσόν των ………… ΕΥΡΩ, με τον νόμιμο τόκο, μας επέδωσε την από ………….. επιταγή της προς πληρωμή κάτωθι αντιγράφου εξ απογράφου εκτελεστού της ανακοπτομένης υπ’ αριθμό ………….διαταγής πληρωμής του Δικαστού του Μονομελούς Πρωτοδικείου ………… την ….. ……. 2013.
Την άνω διαταγή πληρωμής ανακόπτουμε για τους κάτωθι ορθούς νομίμους και βάσιμους λόγους :
α. Ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως δικαιώματος, που αφορά στην συνολική εικόνα που σχετίζεται με την γενικότερη πολιτική και τις αιτίες (άγνωστες πριν και παντελώς απρόβλεπτες από ημάς), διαμόρφωσης της οικονομικής κρίσης του μεγέθους και της εντάσεως που αυτή δημιουργήθηκε (άρθρα 178, 281 και 388 ΑΚ).

Απρόοπτη μεταβολή συνθηκών εξαιτίας μεθοδεύσεων αξιωματούχων της νέας κυβέρνησης που είχαν ως συνέπεια την κάθετη αλλαγή των οικονομικών δεδομένων της Ελληνικής οικονομίας και την υπαγωγή της χώρας στο διεθνές νομισματικό ταμείο.
Ι. Πρώτος λόγος. Υπονόμευση της Ελλάδος και της Ελληνικής οικονομίας από κυβερνητικούς αξιωματούχους.
Στα τέλη του 2009 και στις αρχές του 2010 οι πολιτικοί της Πατρίδας μας είχαν αρχίσει να εκτελούν το προσχεδιασμένο «έγκλημα» εις βάρος των Ελλήνων Πολιτών ώστε να συρθεί η χώρα μας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο διαδίδοντας φήμες ότι το έλλειμμα της οικονομίας είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από το δηλωθέν και ότι η Χώρα δεν μπορεί να δανειστεί από τις «αγορές». Η οριστική διάλυση της Ελληνικής οικονομίας είναι πλέον μια πραγματικότητα που επιβαρύνει εμένα και τους Έλληνες Πολίτες, όχι μόνο με την επιβολή του «Οθωμανικού» Χαρατσιού αλλά και με την αύξηση κάθε είδους άμεσου και έμμεσου φόρου.
Έχει ξεκινήσει η διαδικασία και μάλιστα γνωστά τα αιτήματα προανακριτικής διαδικασίας, που εκκρεμούν στη Βουλή των Ελλήνων, για τη διερεύνηση των συνθηκών υπό τις οποίες προσέφυγε η χώρα μας στο Δ.Ν.Τ.
Ενδεικτικά και περιληπτικά θα αναφέρουμε ότι με εντολή του τότε (2009-2010) υπουργού των οικονομικών Γεωργίου Παπακωνσταντίνου (ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΥ ΚΑΤ ΕΞΟΧΗΝ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΝΑ ΦΡΟΝΤΊΣΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΧΏΡΑΣ!!!!!!) αλλοιώθηκαν τα οικονομικά στοιχεία της Πατρίδας μας ώστε να παρουσιάζεται διογκωμένο έλλειμμα στην οικονομία και τεράστιο χρέος σε σχέση με το Α.Ε.Π. της χώρας, σε τέτοιο δε βαθμό που πλέον απαιτούσε την προσφυγή της χώρας στο Δ.Ν.Τ. Μία ενέργεια απόλυτα και κάθετα σε βάρος των συμφερόντων της χώρας και των Ελλήνων πολιτών (από ποιόν; Από τον κατ εξοχήν επιτετραμμένο για την προστασία της οικονομίας της!!!!!!, τον Υπουργό Οικονομικών!!!!). Όπως έχουν καταγγείλει μέλη του Δ.Σ. της ΕΛΣΤΑΤ και μάλιστα καθηγητές Πανεπιστημίου, όπως η κ. Γεωργαντά, αλλά και σύμφωνα με το εβδομαδιαίο δελτίο οικονομικών εξελίξεων της καθ’ ης της 31-05-2012 που στη σελ.9 επιβεβαιώνει ότι “καταχωρήθηκε στο έλλειμμα το σύνολο των υποχρεώσεων 17 ΔΕΚΟ έως και το 2024 χωρίς μάλιστα να συνυπολογιστούν τα σημαντικά περιουσιακά τους στοιχεία’’. Αυτά τα δεδομένα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι εσκεμμένα και προσχεδιασμένα οδηγήθηκε η χώρα στο Δ.Ν.Τ., όπως ομολόγησε ο τότε (2009-2010) Γενικός Διευθυντής του Δ.Ν.Τ. Στρος Καν όταν δήλωσε σχετικά με τις ενέργειες τις δικές του και του τότε Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου ότι “δρούσαν υπόγεια για αυτό το σκοπό και μάλιστα από τον Νοέμβριο του 2009’’, ενώ ο πρωθυπουργός της Χώρας Γεώργιος Παπανδρέου διαβεβαίωνε τους Έλληνες, την 14-01-2010 “ότι δεν έχουμε ανάγκη το ΔΝΤ’’. Μάλιστα τον τότε πρωθυπουργό διαψεύδει και ο αρχικά υφυπουργός και μετέπειτα αναπληρωτής υπουργός των Οικονομικών στην κυβέρνηση Παπαδήμου Σαχινίδης δηλώνοντας ότι “όταν το ΠΑΣΟΚ ανέλαβε τη διακυβέρνηση της Χώρας διαπίστωσε ότι η μόνη εναλλακτική που είχε ήταν να προσφύγει στο ΔΝΤ…… άρα το Δ.Ν.Τ. ως πρώτη επιλογή και μόνη που υπήρχε από την 5-Οκτωβρίου-2009 και μετά μπορούσε να μας δώσει μέχρι και 10-20 Δις.’’. Αυτά, συσχετιζόμενα με όσα ανακοίνωσε στις 23-04-2010 από το Καστελλόριζο ο τότε Πρωθυπουργός Γεώργιος Παπανδρέου, που υποστήριξε ότι “χθες ανακοινώθηκαν τα στοιχεία για το πραγματικό μέγεθος του ελλείμματος του 2009. Θύμισαν σε όλους μας τα ακατανόητα λάθη, τις παραλείψεις……. Όλοι μας κληρονομήσαμε, η κυβέρνηση ο Ελληνικός λαός ένα σκάφος έτοιμο να βυθιστεί…… Οι αγορές δεν ανταποκρίθηκαν, είτε γιατί δεν πίστεψαν στη βούληση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε γιατί κάποιοι αποφάσισαν να συνεχίσουν την κερδοσκοπία… Και κινδυνεύει να χαθεί η προσπάθεια που καταβάλλουν οι Έλληνες από τα ακόμα μεγαλύτερα επιτόκια δανεισμού και ακόμα χειρότερα από τη δυσκολία δανεισμού”, αποδεικνύουν το ψεύδος, το οποίο άλλωστε αποδεικνύεται και από τα στοιχεία που παρατίθενται στην επίσημη ιστοσελίδα του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους (Ο.Δ.ΔΗ.Χ.), δηλαδή από τις δημοπρασίες των Ελληνικών ομολόγων της επίμαχης περιόδου (Οκτώβριος 2009 – Απρίλιος 2010).
Τα λεγόμενα του κ. Σαχινίδη ότι “το Δ.Ν.Τ. ως πρώτη επιλογή και μόνη που υπήρχε από την 05.10.2009”έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα επίσημα στοιχεία του Κράτους, όπως αυτά εμφανίζονταν στην ιστοσελίδα (www.pdma.gr) του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους Ο.Δ.ΔΗ.Χ. Σημειώνονται όλες οι δημοπρασίες αρχής γενομένης μόλις μία εβδομάδα μετά τις εκλογές του 2009.
1η Δημοπρασία 13-10-2009 26 Εβδ (εξάμηνο) Δημοπραττούμενο ποσό 800.000.000,00€ Ύψος προσφορών 4.795.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 5,99. Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.040.000.000,00€ Απόδοση 0,59%.
Δημοπρασία 13-10-2009 52 Εβδ (ετήσιο) Δημοπραττούμενο ποσό 800.000.000,00€ Ύψος προσφορών 3.550.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 4,44. Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.040.000.000,00€ Απόδοση 0,91% .
Δημοπρασία 13-10-2009 για το αποταμιευτικό κοινό
26 Εβδ (εξάμηνο) 95.000,00€ με απόδοση 0,59%.
52 Εβδ (ετήσιο) 215.000,00€ με απόδοση 0,91%.
Οι αγορές που υποτίθεται ότι “δεν μας δάνειζαν” (σύμφωνα με τα λεγόμενα των κυβερνητικών αξιωματούχων) πρόσφεραν 6.265.000.000,00€ επιπλέον από αυτά που αποδεχτήκαμε και μάλιστα με σχεδόν μηδενικά επιτόκια.
2η Δημοπρασία 20-10-2009 13 Εβδ (τρίμηνο) Δημοπραττούμενο ποσό 1.500.000.000,00€ Ύψος προσφορών 7.040.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 4,69 Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.950.000.000,00€ Απόδοση 0,35%.
Δημοπρασία 20-10-2009 για το αποταμιευτικό κοινό
13 Εβδ (τρίμηνο) 113.000,00€ με απόδοση 0,35%.
Οι αγορές που “δεν μας δάνειζαν” πρόσφεραν 5.090.000.000,00€ επιπλέον από αυτά που αποδεχτήκαμε και μάλιστα με σχεδόν μηδενικά επιτόκια.
3η Δημοπρασία 12-01-2010 26 Εβδ (εξάμηνο) Δημοπραττούμενο ποσό 800.000.000€ Ύψος προσφορών 3.894.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 4,87 Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.040.000.000,00€ Απόδοση 1,38%
Δημοπρασία 12-01-2010 52 Εβδ (ετήσιο) Δημοπραττούμενο ποσό 800.000.000,00€ Ύψος προσφορών 2.442.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 3,05 Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.040.000.000,00€ Απόδοση 2,20%
Δημοπρασία 12-01-2010 για το αποταμιευτικό κοινό
26 Εβδ (εξάμηνο) 357.000,00€ με απόδοση 1,38%.
52 Εβδ (ετήσιο) 3.032.000,00€ με απόδοση 2,20%.
Οι αγορές που υποτίθεται ότι “δεν μας δάνειζαν” πρόσφεραν 4.256.000.000,00€ επιπλέον από αυτά που αποδεχτήκαμε και μάλιστα με σχεδόν μηδενικά επιτόκια.
4η Δημοπρασία 19-01-2010 13 Εβδ (τρίμηνο) Δημοπραττούμενο ποσό 1.200.000.000,00€ Ύψος προσφορών 3.870.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 3,23 Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.560.000.000,00€ Απόδοση 1,67%.
Δημοπρασία 19-01-2010 για το αποταμιευτικό κοινό
13 Εβδ (τρίμηνο) 1.552.000,00€ με απόδοση 1,67%.
Οι αγορές που υποτίθεται ότι “δεν μας δάνειζαν” πρόσφεραν 2.310.000.000,00€ επιπλέον από αυτά που αποδεχτήκαμε και μάλιστα με σχεδόν μηδενικά επιτόκια. Και αμέσως μετά ακολουθούν τρεις απόλυτα επιτυχημένες δημοπρασίες μακροπρόθεσμου δανεισμού ελάχιστες μέρες πριν την επίσημη ανακοίνωση του Γεωργίου Παπανδρέου την 23-04-2010 για την υπαγωγή μας στο ΔΝΤ παρ΄ όλο που τα συστημικά τηλεοπτικά κανάλια σπέρνουν τον πανικό σε καθημερινή βάση ώστε να προετοιμάσουν την κοινή γνώμη. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης όλο αυτό το διάστημα παραπληροφορούσαν τους πολίτες, συμπεριλαμβανομένων και εμένα προσωπικά τόσο για τον επιτυχή δανεισμό της Χώρας όσο και για τις συνέπειες που θα είχε η υπαγωγή στο Δ.Ν.Τ.Ουδέποτε μίλησε κανείς κυβερνητικός αξιωματούχος για το γεγονός ότι μέσα στο δίμηνο (02.02/07.04.2010) η Πατρίδα μας είχε πετύχει μακροπρόθεσμο δανεισμό 18.000.000.000,00€ που αναλύεται ως εξής:
5η Δημοπρασία 02-02-2010 Ομόλογο 5-ετούς διάρκειας Δημοπρατούμενο ποσό 8.000.000.000,00€ Ύψος προσφορών 25.000.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 3,13 Συνολικά αποδεκτό ποσό 8.000.000.000,00€ Απόδοση 6,21% .
6η Δημοπρασία 11-03-2010 Ομόλογο 10-ετούς διάρκειας Δημοπρατούμενο ποσό 5.000.000.000,00€ Ύψος προσφορών 16.145.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 3,23 Συνολικά αποδεκτό ποσό 5.000.000.000,00€ Απόδοση 6,25% .
7η Δημοπρασία 07-04-2010 Ομόλογο 7-ετούς διάρκειας Δημοπρατούμενο ποσό 5.000.000.000,00€ Ύψος προσφορών 6.250.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 1,25 Συνολικά αποδεκτό ποσό 5.000.000.000,00€ Απόδοση 6,00% .
Μακροπρόθεσμος δανεισμός δηλαδή που καθιστούσε άκυρους τους ισχυρισμούς της Ελληνικής Κυβέρνησης, του Πρωθυπουργού της χώρας Γεωργίου Παπανδρέου, του Υπουργού Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου και του κ. Σαχινίδη “άρα το Δ.Ν.Τ. ως πρώτη επιλογή και μόνη που υπήρχε από την 5-Οκτωβρίου-2009 και μετά μπορούσε να μας δώσει μέχρι και 10-20 Δις” που προανέφερα, αφού ήδη η Πατρίδα μας είχε δανειστεί όσα ο κ. Σαχινίδης ισχυριζόταν ότι θα μπορούσε να λάβει μόνο από το Δ.Ν.Τ. και μάλιστα είχε και πλεονάζοντα προσφορά 29.395.000.000,00€, την οποία είχε απορρίψει!!!!!!!!!
Οι δύο δημοπρασίες εντόκων γραμματίων, που ακολούθησαν αμέσως μετά την έκδοση του ομολόγου 7-ετούς διάρκειας, και πραγματοποιήθηκαν δέκα και τρεις ημέρες αντίστοιχα προ της ανακοίνωσης του πρώην Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου από το Καστελόριζο την 23-04-2010 για την υπαγωγή της Πατρίδας μας στο Δ.Ν.Τ. αποδεικνύουν το απόλυτο ψεύδος της τότε κυβέρνησης περί αδυναμίας δανεισμού της Πατρίδας μας αφού είχαν το μεγαλύτερο συντελεστή κάλυψης που είχαν ποτέ δημοπρασίες του Ελληνικού Δημοσίου.
8η Δημοπρασία 13-04-2010 26 Εβδ (εξάμηνο) Δημοπρατούμενο ποσό 600.000.000,00€ Ύψος προσφορών 4.602.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 7,67 Συνολικά αποδεκτό ποσό 780.000.000,00€ Απόδοση 4,55% .
Δημοπρασία 13-04-2010 52 Εβδ (ετήσιο) Δημοπρατούμενο ποσό 600.000.000,00€ Ύψος προσφορών 3.925.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 6,54 Συνολικά αποδεκτό ποσό 780.000.000,00€ Απόδοση 4,85% .
Δημοπρασία 13-04-2010 για το αποταμιευτικό κοινό
26 Εβδ (εξάμηνο) 46.763.000,00€ με απόδοση 4,55%.
52 Εβδ (ετήσιο) 42.830.000,00€ με απόδοση 4,85%.
Οι αγορές που υποτίθεται ότι “δεν μας δάνειζαν” κατά τους ισχυρισμούς της Ελληνικής Κυβέρνησης, πρόσφεραν 6.967.000.000,00€ επιπλέον από αυτά που αποδεχτήκαμε με ακριβότερα σχετικά με τα προηγούμενα επιτόκια αλλά με πολύ μεγαλύτερη προσφορά και ενώ όλοι προεξοφλούσαν την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ.
9η Δημοπρασία 20-04-2010 13 Εβδ (τρίμηνο) Δημοπρατούμενο ποσό 1.500.000.000,00€ Ύψος προσφορών 6.921.000.000,00€ Συντελεστής κάλυψης 4,61 Συνολικά αποδεκτό ποσό 1.950.000.000,00€ Απόδοση 3,65%.
Οι αγορές που υποτίθεται ότι “δεν μας δάνειζαν” πρόσφεραν 4.971.000.000,00€ επιπλέον από αυτά που αποδεχτήκαμε, με ακριβότερα σχετικά (με τα προηγούμενα) επιτόκια αλλά με πολύ μεγαλύτερη προσφορά και ενώ όλοι προεξοφλούσαν την υπαγωγή της χώρας στο ΔΝΤ.
Συνολικά λοιπόν η Πατρίδα μας κατά την περίοδο Οκτωβρίου 2009 έως Απρίλιο 2010, δανείστηκε 29.180.000.000,00€ και απέρριψε πλεονάζουσα προσφορά δανεισμού 59.254.000.000,00€.
Προσφορά την οποία η τότε κυβέρνηση άφησε σκόπιμα αναξιοποίητη οδηγώντας την Πατρίδα μας στο ΔΝΤ διότι κατά τον Γεώργιο Παπανδρέου και τον Γεώργιο Παπακωνσταντίνου οι αγορές “δεν μας δάνειζαν”. Οι υπόλοιποι βέβαια της κυβέρνησης δεν είχαν κάποιο ιδιαίτερο λόγο για να διαβάσουν το Μνημόνιο που ακολούθησε αφού λαμβάνουν τους παχυλούς μισθούς τους είτε η Πατρίδα μας προοδεύει είτε όχι. Μέσα σε αυτήν την κάθετη και απρόοπτη, για τη συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού και εμένα προσωπικά, υποβάθμιση της Ελληνικής οικονομίας την 23 Απριλίου 2010 ο πρωθυπουργός της χώρας Γεώργιος Παπανδρέου, περήφανος που είχε επιτελέσει το έργο του (και βέβαια όχι αυτό για το οποίο τον εξουσιοδότησε ο Ελληνικός λαός) προέβει στην επίσημη ανακοίνωση του για την υπαγωγή της Χώρας μας στο ΔΝΤ. Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι έχουν καταρρεύσει ολοσχερώς όλα τα ψευδό-επιχειρήματα τόσο των «ειδικών – επιστημόνων – οικονομολόγων» ότι “δανειζόμαστε για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις” όσο και των στελεχών όλων των Κυβερνήσεων ότι “αυτά γίνονται για να μην πτωχεύσει η Χώρα και έρθει το χάος και δεν υπάρχουν τρόφιμα και φάρμακα και δεν θα μπορούν να πληρωθούν οι συντάξεις………” (που είχαν φροντίσει αφειδώς οι προηγούμενες κυβερνήσεις να μοιράσουν για να καταστήσουν μεγάλο κομμάτι του ελληνικού λαού ακούσιους συνένοχους στα σχέδιά τους, διαχειριζόμενοι τον φόβο τους μήπως και αν δεν πάει η Χώρα στο ΔΝΤ δεν θα υπάρχουν λεφτά να πληρωθούν οι «συνταξούλες»). Οι ίδιες ψευδό-δικαιολογίες ακούγονταν και σε όλα τα πάνελ από τους γνωστούς δημοσιογράφους –«παπαγαλάκια» των αφειδώς χρηματοδοτούμενων τηλεοπτικών καναλιών που προσπαθούσαν να πείσουν τον Ελληνικό λαό ότι η υπαγωγή της Χώρας στο ΔΝΤ ήταν για το «καλό» του Ελληνικού Λαού. Βέβαια κανείς από αυτούς δεν ανέφερε ότι τα συστημικά τηλεοπτικά κανάλια, που έσπερναν τον πανικό σε καθημερινή βάση ώστε να προετοιμάσουν την κοινή γνώμη καθ’ όλο εκείνο το χρονικό διάστημα (2009-2010) που οι τράπεζες δεν εκταμίευαν ούτε ένα ευρώ, ήταν σίγουρα από τις ελάχιστες εταιρείες (μετά τα πολιτικά κόμματα), που είχαν πρόσβαση στην δανειοδότηση, αν όχι και στις επιδοτήσεις, και μάλιστα με ζημιογόνους ισολογισμούς όπως είναι ξεκάθαρο από τους ισολογισμούς τους. Και αναρωτιέμαι ως απλός πολίτης: όλες αυτές οι χρηματοδοτήσεις δεν θα έπρεπε να βρίσκονται σε κοινή θέα δι΄ αναρτήσεως, π.χ. σε κάποια ιστοσελίδα του αρμόδιου υπουργείου; Το επιβάλει (μία άγνωστη λέξη για την ελληνική πολιτική σκηνή) η διαφάνεια.
Ενδεικτικά αναφέρεται ότι ο ΑΝΤΕΝΝΑ TV ΑΕ με ζημίες 31.258.895,00€ το 2009 κατάφερε να χρηματοδοτηθεί από τις τράπεζες με 75.038.024,00€!!!!
Η Τηλέτυπος Ανώνυμη εταιρεία τηλεοπτικών προγραμμάτων (MEGA) στον ενοποιημένο ισολογισμό εμφανίζει αύξηση των βραχυπρόθεσμων τραπεζικών υποχρεώσεων κατ΄ έτος που αναλύεται ως εξής: 2008 8.812.000,00€ – 2009 43.562.000,00€ 2010 58.223.000,00€ – 2011 62.681.000,00€ Δηλαδή το MEGA χρηματοδοτήθηκε την τριετία 2009-2011 με 53.869.000,00€ και μάλιστα με ζημιές προ φόρων 49.620.000,00€ για το αντίστοιχο διάστημα.
O όμιλος στον οποίο ανήκουν οι «Ραδιοφωνικές και τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις ΑΕ» έχει αύξηση τραπεζικής χρηματοδότησης 38.515.606,00€ για το 2009 . Ενώ και η ALPHA Δορυφορική τηλεόραση ΑΕ το 2010 χρηματοδοτήθηκε με ένα ομολογιακό δάνειο 40.000.000,00€ και μάλιστα με ζημιά 35.455.299,86 € για την αντίστοιχη περίοδο.
Όσο για τα πολιτικά κόμματα τα δάνεια έχουν ως εξής: ΠΑΣΟΚ 111.800.000,00€, ΝΔ 120.000.000,00€, ΚΚΕ 4.402.054,00€, ΣΥΡΙΖΑ 6.000.000,00€, ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ 800.000,00€.
Το που τελικά αποσκοπούσε η υπαγωγή της Πατρίδας μας στο ΔΝΤ, ποιοι ωφελήθηκαν και ποιοι ζημιώθηκαν και με την συνεργασία ποιων είναι εμφανές ακόμα και στον πιο αδαή Πολίτη αρκεί να ρίξει μια προσεκτική ματιά στον προϋπολογισμό του 2012 όπου καταγράφονται οι δαπάνες, που θα κληθούν να πληρώσουν, με τους επαχθείς φόρους και τα χαράτσια, οι Έλληνες Πολίτες και εγώ προσωπικά, ανά κατηγορία και οι οποίες σωρευτικά αναλύονται
ως εξής:
Οι τόκοι – τα χρεολύσια – και η ενίσχυση των τραπεζών μόνο για το 2012 (πεδία 12, 15, 16, 17, 18, 19) ανέρχονται στα εκατόν δέκα επτά δισεκατομμύρια οκτακόσια ενενήντα ένα εκατομμύρια ευρώ (117.891.000.000,00€)ενώ
οι αποδοχές και οι συντάξεις ανέρχονται στα δέκα εννιά δισεκατομμύρια τετρακόσια δέκα πέντε εκατομμύρια ευρώ (19.415.000.000,00€).
Με δεδομένα, την δόλια υπαγωγή της χώρας στο Δ.Ν.Τ. από την τότε Ελληνική Κυβέρνηση, την καταστροφή της οικονομίας, την τεράστια στήριξη του τραπεζικού τομέα και ειδικότερα της καθ΄ ης (βλ. παρακάτω §β) από τους Ελληνικό Δημόσιο, την κατάργηση όλων των υφιστάμενων δεδομένων που εγώ έλαβα υπόψη όταν προχώρησα στην υπογραφή των δανειακών συμβάσεων με την καθ ης, την κάθετη και απρόβλεπτη μεταβολή των συνθηκών (ΑΚ 388) που προήλθε από ύπουλες και ήδη δικαστικά ελεγχόμενες πολιτικές κυβερνητικών αξιωματούχων, η έκδοση της ανακοπτώμενης διαταγής πληρωμής εις βάρος εμού στην δεδομένη περίπτωση λαμβανομένου υπόψη του τρόπου, του χρόνου που ασκείται και των εν γένει συνοδευουσών την άσκησή της συνθηκών και περιστάσεων υπερβαίνει προφανώς τα ακραία «δυναμικά» όρια ασκήσεως του εν λόγω δικαιώματος της καθ΄ ης, τα επιβαλλόμενα από την καλή πίστη, τα χρηστά (και συναλλακτικά) ήθη, τον κοινωνικό και οικονομικό σκοπό του δικαιώματος συνιστά καταχρηστική άσκηση δικαιώματος (ΑΚ 281), και κατά συνέπεια θα πρέπει να ακυρωθεί (ΑΚ 178).
β. Ένσταση καταχρηστικής ασκήσεως δικαιώματος της καθ’ ης που σαφέστατα υπερέβη τα χρηστά ήθη (άρθρα ΑΚ 178, 281 κ 388).
Οι τράπεζες συμπεριλαμβανομένου και της καθ’ ης έλαβαν συνολικά την διετία Μαΐου 2010 – Απριλίου 2012 εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου διακοσίων δέκα δισεκατομμυρίων ευρώ (210.000.000.000,00€) πλέον των είκοσι τριών δισεκατομμυρίων ευρώ (23.000.000.000,00€) που είχαν λάβει με τον ν.3723/2008 για τρεις διαφορετικούς λόγους:
Ι. Πρώτος λόγος. Πακέτο ενενήντα τριών δισεκατομμυρίων ευρώ (93.000.000.000,00€).
Με τον ν.3723/2008 (άρθρα 2, 3, 4 κ 5) επί Κυβερνήσεως Κ. Καραμανλή δόθηκαν κατ αρχήν στις τράπεζες εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου είκοσι τρία δισεκατομμύρια ευρώ (23.000.0000.000,00€) αποκλειστικά για χορήγηση στεγαστικών δανείων, κεφαλαίων κινήσεως προς μικρομεσαίες επιχειρήσεις και επιχειρήσεων ζωτικής σημασίας .
Κατόπιν επί Κυβερνήσεως Γ. Παπανδρέου δόθηκαν στις τράπεζες για τους ίδιους λόγους επιπλέον εβδομήντα δισεκατομμύρια ευρώ (70.000.000.000,00€). Συγκεκριμένα με τον ν.3845/2010 (άρθρο 4 παρ. 8) δέκα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ (15.000.000.000,00€), με τον ν.3872/2010 (άρθρο 7) είκοσι πέντε δισεκατομμύρια ευρώ (25.000.000.000,00€) και με τον ν.3965/2011 (άρθρο 19 παρ. 1) τριάντα δισεκατομμύρια ευρώ (30.000.000.000,00€)ανεβάζοντας το σύνολο των εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου προς τις τράπεζες στα ενενήντα τρία δισεκατομμύρια (93.000.000.000,00€).
Το Ελληνικό Δημόσιο δεν έβαλε απλά την υπογραφή του σαν εγγυητής, αλλά έδωσε ομόλογα με μέγιστη διάρκεια τριών ετών για τα ανωτέρω ποσά στις τράπεζες. Εν προκειμένω η καθ΄ ης έλαβε ομόλογα συνολικής αξίας δέκα εννεα δισεκατομμυρίων ογδόντα πέντε εκατομμυρίων τριακοσίων χιλιάδων ευρώ (19.085.300.000,00€)
τα οποία η καθ΄ ης ρευστοποίησε μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας με επιτόκια από 0,75% έως 2,5% όπως προκύπτει από την απάντηση του αναπληρωτή Υπ. Οικονομικών Χρήστου Σταικούρα σε ερώτηση Βουλευτού της Αντιπολίτευσης.
Η καθ΄ ης όπως και οι υπόλοιπες τράπεζες που έλαβαν εγγυήσεις με ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου, όπως είναι εμφανέστατο σήμερα από την κατάρρευση τόσο της στεγαστικής πίστης όσο και της αγοράς γενικότερα, δεν τήρησαν τους σκοπούς των ανωτέρω νόμων και δεν έδωσαν το προϊόν της ρευστοποίησης των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου σε στεγαστικά δάνεια και κεφάλαια κινήσεως σε επιχειρήσεις, ως όφειλαν, γεγονός που οδήγησε την Ελληνική Οικονομία σε ρεκόρ ύφεσης.
Είναι απολύτως βέβαιο αφού προκύπτει από τους ισολογισμούς της που καταχωρούνται σε ΦΕΚ Α.Ε. ότι δεν τα διέθεσε ως όφειλε στην Εθνική Οικονομία αφού τα στεγαστικά δάνεια και τα κεφάλαια κινήσεως σε επιχειρήσεις ακολουθούν μετά το 2009 πτωτική πορεία και αυτόεπιβεβαιώνεται και από το πασίδηλες γεγονός της κατάρρευσης τόσο της στεγαστικής πίστης όσο και της αγοράς.
Οι τράπεζες λοιπόν είναι βέβαιο ότι παραβίασαν τα χρηστά ήθη χρησιμοποιώντας τα χρήματα που πήραν από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα προς ίδιον όφελος και εις βάρος των Ελλήνων Πολιτών, που καλούνται σήμερα με χαράτσια και «αντισυνταγματικούς» φόρους να αποπληρώσουν τις εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου που καταπίπτουν και μάλιστα με επιτόκιο 3-μηνο κυμαινόμενο euribor πλέον 12%, ενώ σε μερικές περιπτώσεις όπως της καθ’ ης φτάνει και το 13,00%, αδυνατώντας πλέον σε πολύ μεγάλο ποσοστό όπως και εμείς να είναι συνεπείς στο σύνολο των υποχρεώσεων τους.
Τούτο συμβαίνει διότι από την πρώτη στιγμή που οι τράπεζες ελάμβαναν τις εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου με τη μορφή ομολόγων ώστε να συνάψουν ομολογιακό δάνειο με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υπήρχε στις Υπουργικές αποφάσεις η πρόβλεψη ότι “το κόστος που θα βαρύνει το Δημόσιο, σε περίπτωση κατάπτωσης της εγγύησης του Δημοσίου, ενδέχεται να ανέλθει στο ποσό-αξία του αντίστοιχου ομολόγου που η κάθε τράπεζα ελάμβανε από το Ελληνικό Δημόσιο πλέον των προβλεπομένων από του όρους του οικείου ομολογιακού δανείου τόκων και πάσης φύσεως επιβαρύνσεων, το ακριβές ύψος της οποίας δεν μπορεί να υπολογιστεί.”
Μέρος των εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου που έλαβε η καθ’ ης έχει ήδη καταπέσει εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, δηλαδή των Ελλήνων Πολιτών, όπως φαίνεται από την αύξηση του Δημοσίου Χρέους κατά είκοσι τρία δισεκατομμύρια ευρώ διακόσια τριάντα τέσσερα εκατομμύρια εξακόσιες ογδόντα χιλιάδες ευρώ (23.234.680.000,00€) στο δεύτερο τρίμηνο του 2012 όταν αυτό εκτοξεύτηκε από τα διακόσια ογδόντα δισεκατομμύρια διακόσια ενενήντα δύο εκατομμύρια τετρακόσιες σαράντα χιλιάδες ευρώ (280.292.440.000,00€), στα οποία είχε κατέβει από τα τριακόσια εξήντα επτά δισεκατομμύρια εννιακόσια εβδομήντα οκτώ δισεκατομμύρια ευρώ (367.978.000.000,00€) με το «κούρεμα-PSI» το πρώτο τρίμηνο του 2012, στα τριακόσια τρία δισεκατομμύρια πεντακόσια είκοσι επτά εκατομμύρια εκατόν είκοσι χιλιάδες ευρώ (303.527.120.000,00€), όπως εμμέσως αποδέχεται και ο αναπληρωτής Υπ. Οικονομικών Χρήστος Σταικούρας στην προαναφερόμενη απάντηση, με την οποία εξάλλου δεν διευκρίνιζε ως όφειλε αν είχαν παρθεί οι εξασφαλίσεις, που οι νόμοι προέβλεπαν, από τις τράπεζες μέσω του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος που ήταν η επιβλέπουσα αρχή.
Γεγονός που μόνο τυχαίο δεν μπορεί να χαρακτηριστεί αφού όπως προκύπτει από την απάντηση του αναπληρωτή Υπ. Οικονομικών κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2013 έληξαν ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που οι τράπεζες όφειλαν να αποπληρώσουν ύψους είκοσι πέντε δισεκατομμυρίων εννιακοσίων εβδομήντα εννιά εκατομμυρίων εκατό χιλιάδων ευρώ (25.979.100.000,00€) τα οποία οι τράπεζες αδυνατούσαν να αποπληρώσουν αφού όπως είναι ευρέως γνωστό δυσκολεύονταν να καλύψουν ακόμα και το μικρό ποσοστό συμμετοχής τους για την ανακεφαλαιοποίηση που ολοκληρώθηκε την ίδια χρονική περίοδο, Μάιος 2013, μέσω του ΤΧΣ (βλ. παρακάτω). Τα ομόλογα αυτά προκειμένου να αποφευχθεί η περαιτέρω αύξηση του Δημοσίου Χρέους κατά είκοσι πέντε δισεκατομμύρια εννιακόσια εβδομήντα εννιά εκατομμύρια εκατό χιλιάδες ευρώ (25.979.100.000,00€) αντικαταστάθηκαν με άλλα ισόποσης αξίας και μεταγενέστερης λήξης (2014-2016). Τα ομόλογα που είχε λάβει η καθ’ ης ως εγγύηση από το Ελληνικού Δημοσίου συνολικής αξίας οχτώ δισεκατομμυρίων επτακοσίων εξήντα πέντε εκατομμυρίων εξακοσίων χιλιάδων ευρώ (8.765.600.000,00€) αντικαταστάθηκαν τον Απρίλιο και τον Ιούνιο του 2014 με άλλα ισόποσης αξίας. Η αδυναμία αυτή της καθ΄ ης να αποπληρώσει την υποχρέωσή της προς την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα επιβαρύνει πιθανότατα στο προσεχές χρονικό διάστημα το Ελληνικό Δημόσιο με επιπλέον τόκους αφού είναι βέβαιο για οποιοδήποτε νοήμων Πολίτη ότι είναι αδύνατον τα πιστωτικά ιδρύματα στο σύνολο τους να αποπληρώσουν τα δυσθεώρητα ποσά εγγυήσεων που έχουν λάβει όταν μάλιστα αυτά επιβαρύνονται από την «αλληλέγγυα» Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με αύξηση του μέσου ετήσιου περιθωρίου του επιτοκίου της τουλάχιστον κατά 8% μέσο όρο όπως φαίνεται στον πίνακα που ακολουθεί.
Το ίδιο βέβαια αναμένεται να συμβεί και με τα ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που έχουν λάβει οι Τράπεζες και λήγουν στο δεύτερο εξάμηνο του 2013 συνολικού ύψους δέκα οκτώ δισεκατομμυρίων τετρακοσίων δέκα πέντε εκατομμυρίων εξακοσίων χιλιάδων ευρώ (18.415.600.000,00€) εκ των οποίων η ευθύνη της καθ΄ ης ανέρχεται στα τέσσερα δισεκατομμύρια εκατόν επτά εκατομμύρια επτακόσιες χιλιάδες ευρώ (4.107.700.000,00€) όπως φαίνεται στον πίνακα που ακολουθεί.
ΙΙ. Δεύτερος λόγος. Πακέτο ενενήντα δισεκατομμυρίων ευρώ (90.000.000.000,00€).
Η Κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας παρ΄ όλο που γνώριζαν ότι οι τράπεζες χρησιμοποίησαν παρανόμως τα χρήματα που είχαν λάβει βάσει των εγγυήσεων των ενενήντα τριών δισεκατομμυρίων (93.000.000.000,00€) από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αντί να προβούν σε έλεγχο του Τραπεζικού Συστήματος συνέχιζαν να μοιράζουν εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου με ακόμα πιο ζημιογόνο τρόπο για τον Ελληνικό Λαό τον οποίο υποτίθεται ότι υπηρετούν.Αυτή τη φορά οι εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου δίνονται μέσω μιας Ανώνυμης Εταιρείας ονόματι «Τράπεζα της Ελλάδος» που λίγο πριν τη λήψη των εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου είχε προβεί τον Απρίλιο του 2011 σε αλλαγή του Καταστατικού της, που έχει ισχύ διατάξεων νόμου βάσει του Νομοθετικού Διατάγματος άρθρο 1 παρ. β, δίνοντας δικαίωμα για πρώτη φορά από τη λειτουργία της να ασκήσουν δικαιώματα μετόχου στη Γενική Συνέλευση και μέτοχοι που κατέχουν την υπηκοότητα κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου. Τέσσερις μήνες μετά την ψήφιση του ν.3965/2011 και πέντε μήνες μετά την αλλαγή του καταστατικού της «Τράπεζας της Ελλάδος» η Κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας έχοντας υπόψη, όπως διατυπώνεται, στην πράξη νομοθετικού περιεχομένου (ΦΕΚ 203/Α/14.09.2011) “την εξαιρετικά επείγουσα και απρόβλεπτη ανάγκη να προσαρμοστούν στις τρέχουσες διεθνείς χρηματοοικονομικές συνθήκες οι ρυθμίσεις της 2/43219/0025/6-5-2011 απόφασης του Υφυπουργού Οικονομικών «Παροχή της εγγύησης του Ελληνικού Δημοσίου στην Τράπεζα της Ελλάδος για κάλυψη πιστώσεων σε Τράπεζες που εδρεύουν στην Ελλάδα»” αποφάσισαν να παρέχουν εγγυήσεις επιπλέον τριάντα δισεκατομμυρίων ευρώ (30.000.000.000,00€). Στη συζήτηση της Διαρκής Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής την 21-11-2011 για την κύρωση της προαναφερόμενης πράξης νομοθετικού περιεχόμενου με τον ν.4031/2011 ο κ. Βενιζέλος έλεγε ότι “με μία επιστολή του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος έπρεπε οι Τράπεζες να λάβουν ταχύτατα επιπλέον τριάντα δισεκατομμύρια ευρώ (30.000.000.000,00€)” που μόλις δύο μήνες πριν είχαν λάβει με το ΦΕΚ 203/Α/14.09.2011 και συνέχιζε για να διευκολυνθώ σε όσα θα σας πω στη συνέχεια πρέπει να σας πω ότι δέχτηκα μετά από μακρές συζητήσεις που είχα με το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος έγγραφο του με το οποίο με παρακαλεί για να λειτουργήσει το σύστημα παροχής εγγυήσεων χωρίς προβλήματα και χωρίς καθυστερήσεις επειδή αυτές είναι διαδικασίες οι οποίες γίνονται με πολύ μεγάλη ταχύτητα στο πλαίσιο του Ευρωσυστήματος, όπως είπα προηγουμένως απευθυνόμενος στον κ. Μαρκάκη να προστεθεί στην ΠΝΠ στον κυρωτικό νόμο άρθρο 2 αναριθμουμένου του άρθρου 2 του νομοσχεδίου σε άρθρο 3 το οποίο άρθρο 2 να λέει τα εξής: Το προβλεπόμενο στην παράγραφο 1 της ΠΝΠ που κυρώνεται με το άρθρο 1 του νόμου αυτού ποσό αυξάνεται σε εξήντα δισεκατομμύρια ευρώ και αριθμητικώς (60.000.000.000,00€)’’. Το πακέτο των ενενήντα δισεκατομμυρίων ευρώ (90.000.000.000,00€) ολοκληρώθηκε από την Κυβέρνηση συνεργασίας με τον ν.4056/2012 άρθρο 21 που αναφέρει ότι,: ‘’οι εγγυήσεις του ν.4031/2011 με τον οποίο οι τράπεζες είχαν λάβει εξήντα δισεκατομμύρια ευρώ (60.000.000.000,00€) αυξάνονται κατά 50%’’, δηλαδή οι τράπεζες λάμβαναν επιπλέον τριάντα δισεκατομμύρια ευρώ (30.000.000.000,00€) μόλις τρείς μήνες αργότερα από τον ν.4031/2011. Μόνο από τη διαχείριση του μικρού μέρους των ενενήντα δισεκατομμυρίων ευρώ (90.000.000.000,00€), που είχε λάβει από το Ελληνικό Δημόσιο στο διάστημα Σεπτεμβρίου – Δεκεμβρίου 2011, η ανώνυμος εταιρεία «Τράπεζα της Ελλάδος» αποκόμισε σημαντικά έσοδα από τόκους (πεντακόσια εβδομήντα τέσσερα εκατομμύρια ευρώ 574.000.000,00€) όπως καταγράφεται στην στήλη μεταβολή τόκων του πίνακα 1.1 παρ. γ σελ. 44 του παραρτήματος της έκθεσης του Διοικητή της κ. Γεωργίου Προβόπουλου για το έτος 2011.
Σημειώνεται ότι στην έκθεση των 244 σελίδων του Διοικητή της ανώνυμης εταιρείας στην οποία πλέον ασκούν δικαιώματα μετόχου στη Γενική Συνέλευση και μέτοχοι που κατέχουν την υπηκοότητα κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου δεν γίνεται καμμία αναφορά για το πόσα χρήματα από το πακέτο των ενενήντα δισεκατομμυρίων ευρώ του Ελληνικού Δημοσίου έχει λάβει τόσο η καθ’ ης όσο και οι υπόλοιπες τράπεζες που συμμετέχουν στο έγκλημα που γίνεται εις βάρος του Ελληνικού Λαού πέραν μιας μοναδικής υποσημείωσης στους λοιπούς λογαριασμούς τάξεως στη σελ. 41 του παραρτήματος της έκθεσης του Διοικητή της κ. Γεωργίου Προβόπουλου για το έτος 2011 που αναφέρει ότι: “περιουσιακά στοιχεία ύψους 84,8 δισεκ. ευρώ που έχουν χορηγηθεί στην Τράπεζα ως εξασφαλίσεις από τα εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα, έναντι χορήγησης από την Τράπεζα έκτακτης ρευστότητας μέσω πράξεων ELA (Emergency Liquidity Assistance)”.
Επίσης στην ανωτέρω έκθεση δεν εξηγείται αν και πως εκταμιεύτηκαν από την ανώνυμο εταιρεία «Τράπεζα της Ελλάδος» μέσα στην χρήση του 2011 τα ενενήντα δισεκατομμύρια ευρώ (90.000.000.000,00€), όταν τα τριάντα δισεκατομμύρια ευρώ (30.000.000.000,00€) τα εγγυήθηκε το Ελληνικό Δημόσιο προς την ανώνυμο εταιρεία μήνες αργότερα με τον ν.4056/2012 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 52/Α/12.03.2012. Το γεγονός αυτό θυμίζει και πάλι το ερώτημα που έθεσε πριν μισό αιώνα ο «Εθνάρχης» Κωνσταντίνος Καραμανλής όταν εκνευρισμένος είχε αναφωνήσει: “Ποιος κυβερνά επιτέλους αυτόν τον τόπο;” Κάτι που πλέον γίνεται εύκολα αντιληπτό έπειτα και από την λειτουργία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ).
ΙΙΙ. Τρίτος λόγος. Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) – Πακέτο πενήντα δισεκατομμυρίων ευρώ (50.000.000.000,00€) .
Το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ) ιδρύθηκε με τον ν.3864/2010, λίγους μήνες μετά την υπαγωγή της Πατρίδας μας στο μηχανισμό στήριξης με την πρόφαση της αδυναμίας δανεισμού (βλ. παρακάτω), ως νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου (Ν.Π.Ι.Δ.) και με χαρακτηριστικά ακατανόητα για εμένα αλλά και την απόλυτη πλειοψηφία των Πολιτών της Πατρίδας μας αφού, όπως καταγράφεται στο ΦΕΚ 119/Α/21.07.2010 δεν ανήκει στο δημόσιο τομέα, διαθέτει διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια και ο ιδιωτικός του χαρακτήρας δεν αναιρείται ούτε από την κάλυψη του κεφαλαίου του από το Ελληνικό Δημόσιο (άρθρο 1). Επιπλέον σύμφωνα με το ΦΕΚ ιδρύσεως του το ΤΧΣ οφείλει να διαχειρίζεται το κεφάλαιο και την εν γένει περιουσία του;;;;;, που θα αντληθούν από το μηχανισμό στήριξης δηλαδή μέσω της αύξησης του Δημοσίου Χρέους που θα επιβαρύνει εμένα και τους Έλληνες Πολίτες για τις επόμενες δεκαετίες (άρθρο 3), κατά τρόπο που να προστατεύει την αξία της περιούσιας αυτής και να ελαχιστοποιεί τους κινδύνους για τον Έλληνα Πολίτη (άρθρο 2). Με βάση τις τότε εκτιμήσεις τόσο της Ελληνικής Κυβέρνησης όσο και της Τράπεζας της Ελλάδος το κεφάλαιο που θα έπρεπε να καταβληθεί στο ΤΧΣ με σκοπό τη σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος ανήρχετο στα δέκα δισεκατομμύρια ευρώ (10.000.000.000,00€). Κάτι που πλέον φαντάζει σαν την καλύτερη «σάτιρα» της Παγκόσμιας Οικονομικής Ιστορίας διότι στις 19.04.2012, και αφού οι τράπεζες είχαν ρευστοποιήσει τόσο μέσω της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας τα ενενήντα τρία δισεκατομμύρια ευρώ (93.000.000.000,00€) που είχαν χρησιμοποιήσεις παρανόμως όσο και μέσω του μηχανισμού έκτακτης ρευστότητας (ELA) τα ενενήντα δισεκατομμύρια ευρώ (90.000.000.000,00€) εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας υπέγραψε άλλη μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου (ΦΕΚ 94/Α/19.04.2012) της Κυβέρνησης Συνεργασίας βάσει της οποίας το κεφάλαιο του ΤΧΣ αυξανόταν στα πενήντα δισεκατομμύρια ευρώ (50.000.000.000,00€) “εξαιτίας της εξαιρετικά επείγουσας και ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΗΣ ανάγκης για την αντιμετώπιση κατεπειγόντων θεμάτων κεφαλαιακής ενίσχυσης των πιστωτικών ιδρυμάτων”
.
Δύο μέρες πριν καν η πράξη νομοθετικού περιεχομένου δημοσιευτεί στο ανωτέρω ΦΕΚ και πέντε μήνες πριν κυρωθεί με τον ν.4079/2012 (ΦΕΚ 180/Α/20.09.2012) η Κυβέρνηση Συνεργασίας και η Τράπεζα της Ελλάδος υπέγραψαν για την κατάθεση στο λογαριασμό του ΤΧΣ ομολόγων είκοσι πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ (25.000.000.000,00€) ανεβάζοντας το κεφάλαιο του Ταμείου στα είκοσι έξι δισεκατομμύρια πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ (26.500.000.000,00€) όπως καταγράφεται στη σημείωση 14 της ετήσιας οικονομικής έκθεσης του ΤΧΣ για τη χρήση από 01.01.2012 έως 31.12.2012
Για την κατάθεση των είκοσι πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ (25.000.000.000,00€) το Ελληνικό Δημόσιο άντλησε νέο δανεισμό από τον Μηχανισμό Στήριξης Χρέος όπως προκύπτει από την απόφαση (α.α. 2) του Υπουργού Οικονομικών κ. Φίλιππου Σαχινίδη που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 1646/Β/11.05.2012
Γεγονός που επιβεβαιώνεται και από τον πίνακα Β (κατηγορίες χρέους Κεντρικής Διοίκησης) του δελτίου δημοσίου χρέους ν.66 (Ιούνιος 2012) αφού εμφανίζεται αύξηση στα δάνεια του μηχανισμού στήριξης από τα εκατόν έντεκα δισεκατομμύρια εννιακόσια τριάντα εννιά εκατομμύρια τριακόσιες εβδομήντα χιλιάδες ευρώ (111.939.370.000,00€) στα εκατόν σαράντα οκτώ δισεκατομμύρια οκτακόσια είκοσι επτά εκατομμύρια ενενήντα χιλιάδες ευρώ (148.827.090.000,00€).
Δηλαδή εγώ και οι υπόλοιποι Έλληνες Πολίτες χρεωθήκαμε τριάντα έξι δισεκατομμύρια οκτακόσια ογδόντα επτά εκατομμύρια επτακόσιες είκοσι χιλιάδες ευρώ (36.887.720.000,00€) που κατά το μεγαλύτερο μέρος τους (είκοσι πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ 25.000.000.000,00€) χρησιμοποιήθηκαν ώστε να σχηματιστεί το κεφάλαιο – περιουσία του ΤΧΣ που είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου.
Ο «παραλογισμός» και η «απάτη» εις βάρος των Ελλήνων Πολιτών συνεχίστηκε όταν την 13.12.2012 η νέα Κυβέρνηση Συνεργασίας και η Τράπεζα της Ελλάδος υπέγραψαν για την εκ νέου κατάθεση στο λογαριασμό του ΤΧΣ ομολόγων δέκα έξι δισεκατομμυρίων ευρώ (16.000.000.000,00€) ανεβάζοντας το κεφάλαιο – περιουσία του Ταμείου στα σαράντα δύο δισεκατομμύρια πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ (42.500.000.000,00€) όπως επίσης καταγράφεται στη σημείωση 14 της ετήσιας οικονομικής έκθεσης του Ταμείου για τη χρήση από 01.01.2012 έως 31.12.2012.
Την 12.12.2012, μία ημέρα πριν την κατάθεση των δέκα έξι δισεκατομμυρίων ευρώ (16.000.000.000,00€) στο ΤΧΣ, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας υπέγραψε την πράξη νομοθετικού περιεχομένου με την οποία η Κυβέρνηση Συνεργασίας λόγω εξαιρετικά επειγουσών;;;;; και ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΩΝ αναγκών λόγω του ασφυκτικά περιορισμένου χρόνου για την πραγματοποίηση επαναγοράς χρέους πολύ μεγάλου ύψους ακόμη και για τα διεθνή δεδομένα, έως και τριάντα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ (35.000.000.000,00€) και προκειμένου η
Σύνοδος του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών της 13.12.2012 να αποφασίσει για την εκταμίευση από τον μηχανισμό στήριξης συνολικά σαράντα τριών δισεκατομμυρίων επτακοσίων εκατομμυρίων ευρώ (43.700.000.000,00€) έως το τέλος Δεκεμβρίου του 2012, ενέκρινε με το ευρέως γνωστό ΦΕΚ 240/Α/12.12.2012 τα σχέδια των Συμβάσεων Τροποποίησης της κύριας Σύμβασης χρηματοδοτικής διευκόλυνσης, με τις γνωστές δυσμενέστατες συνέπειες για την Πατρίδα μας, τόσο
της αμετάκλητης και ανεπιφύλακτης παραίτησης από κάθε ασυλία έναντι δικαστικών ενεργειών όσο και της υπαγωγής στο Αγγλικό Δίκαιο.
Η προσχεδιασμένη «απάτη» εις βάρος των Ελλήνων Πολιτών και εμού προσωπικά αποδεικνύεται ξεκάθαρα από το πίνακα Β (κατηγορίες χρέους Κεντρικής Διοίκησης) του δελτίου δημοσίου χρέους ν.68 (Δεκέμβριος 2012) όπου καταγράφεται η αύξηση των δανείων του μηχανισμού στήριξης από τα εκατόν σαράντα οκτώ δισεκατομμύρια οκτακόσια είκοσι οκτώ εκατομμύρια διακόσιες εβδομήντα χιλιάδες ευρώ (148.828.270.000,00€) στα εκατόν ογδόντα τρία δισεκατομμύρια ενενήντα οκτώ εκατομμύρια πεντακόσιες ογδόντα χιλιάδες ευρώ (183.098.580.000,00€).
Δηλαδή στο τρίμηνο Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου 2012 εκταμιεύτηκαν συνολικά τριάντα τέσσερα δισεκατομμύρια διακόσια εβδομήντα εκατομμύρια τριακόσιες δέκα χιλιάδες ευρώ (34.270.310.000,00€) από το μηχανισμό στήριξης αντίτων σαράντα τριών δισεκατομμυρίων επτακοσίων εκατομμυρίων ευρώ (43.700.000.000,00€) που θα έπρεπε να εκταμιευτούν το τελευταίο εικοσαήμερο του Δεκεμβρίου και από αυτά τα τριάντα τέσσερα δισεκατομμύρια διακόσια εβδομήντα εκατομμύρια τριακόσιες δέκα χιλιάδες ευρώ (34.270.310.000,00€) που χρεώθηκε το Ελληνικό Δημόσιο, δηλαδή εγώ και οι υπόλοιποι Έλληνες Πολίτες, τα δέκα έξι δισεκατομμύρια ευρώ (16.000.000.000,00€) κατέληξαν στο ΤΧΣ αυξάνοντας το κεφάλαιο – περιουσία του νομικού προσώπου ΙΔΩΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ.
Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με την Έκθεση για την Ανακεφαλαιοποίηση και Αναδιάταξη του Ελληνικού Τραπεζικού Τομέα μέσω του ΤΧΣ, που δημοσιοποίησε η Τράπεζα της Ελλάδος λίγες μέρες αργότερα την Πέμπτη 27.12.2012 οδηγεί στο αυτονόητο συμπέρασμα, ότι το ΜΟΝΑΔΙΚΟ πρόβλημα της Πατρίδας μας είναι το Τραπεζικό της Σύστημα, εξαιτίας του οποίου υπογράφηκε και το επαίσχυντο ΦΕΚ 240/Α/12.12.2012. Διότι όσο βέβαιο είναι ότι με το κεφάλαιο – περιουσία του Ταμείου των σαράντα δύο δισεκατομμυρίων πεντακόσια εκατομμύρια ευρώ (42.500.000.000,00€) μπορούσαν πλήρως να καλυφθούν οι κεφαλαιακές ανάγκες των σαράντα δισεκατομμυρίων πεντακοσίων σαράντα δύο εκατομμυρίων ευρώ (40.542.000.000,00€) του συνόλου των εμπορικών τραπεζών,
άλλο τόσο αμφίβολο είναι για το αν και κατά πόσο, με τα εναπομείναντα (από το δανεισμό του τριμήνου Οκτωβρίου – Δεκεμβρίου 2012) δέκα οκτώ δισεκατομμύρια διακόσια εβδομήντα εκατομμύρια τριακόσιες δέκα χιλιάδες ευρώ (18.270.310.000,00€), το Ελληνικό Δημόσιο μπόρεσε να πραγματοποιήσει την προαναφερθέντα ασφυκτικά περιορισμένου;;;; χρόνου επαναγορά χρέους πολύ μεγάλου ύψους ακόμη και για τα διεθνή δεδομένα, των τριάντα πέντε δισεκατομμυρίων ευρώ (35.000.000.000,00€).
Το παγκόσμιο ρεκόρ κρατικών εγγυήσεων προς τις Τράπεζες, των διακοσίων τριάντα τριών δισεκατομμυρίων ευρώ (233.000.000.000,00€), μεγαλύτερο ακόμα και από το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν της Χώρας ολοκληρώθηκε την 31.05.2013 με την υπογραφή της Επιστολής Αποδοχής μεταξύ του Ταμείου και της Κυβέρνησης Συνεργασίας, που ξεκάθαρα δεν εκπροσωπούσε την Ελληνική Δημοκρατία, για εκ νέου κατάθεση στο λογαριασμό του ΤΧΣ ομολόγων επτά δισεκατομμυρίων διακοσίων εκατομμυρίων ευρώ (7.200.000.000,00€)
και μάλιστα τη στιγμή που αυτά δεν ήταν απαραίτητα αφού η Κυβέρνηση διαφήμιζε ότι είχε ολοκληρωθεί επιτυχώς η ανακεφαλαιοποίηση και συνεπώς το ΤΧΣ θα έπρεπε να έχει πλεόνασμα ένα δισεκατομμύριο εννιακόσια πενήντα οκτώ εκατομμύρια ευρώ (1.958.000.000,00€). Αυτό που δεν διαφήμιζε ήταν η τεράστια ζημία του ΤΧΣ, που ερχόταν σε ευθεία αντιδιαστολή με το ΦΕΚ ιδρύσεως του ότι οφείλει να διαχειρίζεται το κεφάλαιο – περιουσία;;;; του κατά τρόπο που να προστατεύει την αξία της περιούσιας αυτής και να ελαχιστοποιεί τους κινδύνους για τον Έλληνα Πολίτη (άρθρο 2). Ζημία που διαμορφώθηκε στα πέντε δισεκατομμύρια τετρακόσια εξήντα ένα εκατομμύρια τετρακόσιες εννιά χιλιάδες πεντακόσια δέκα εννέα ευρώ (5.461.409.519,00€) στην πρώτη ουσιαστικά πλήρη διαχειριστική χρήση του Νομικού Προσώπου Ιδιωτικού Δικαίου (ΤΧΣ), για την οποία κλήθηκαν οι Έλληνες
Πολίτες και εγώ προσωπικά να χρεωθούμε για ακόμη μία φορά μέσω της εκ νέου αύξησης του δανεισμού της Πατρίδας με δέκα εννιά δισεκατομμύρια εκατόν εβδομήντα πέντε εκατομμύρια εννιακόσιες εβδομήντα χιλιάδες ευρώ (19.175.970.000,00€) όπως καταγράφεται στο πίνακα Β (κατηγορίες χρέους Κεντρικής Διοίκησης) του δελτίου δημοσίου χρέους ν.70 (Ιούνιος 2013) από τα οποία προήλθαν τα επτά δισεκατομμύρια διακόσια εκατομμύρια ευρώ (7.200.000.000,00€).
Αναρωτιέμαι σε ποια άλλη Χώρα του Πλανήτη καλούνται οι Πολίτες να πληρώνουν τόσο τις ζημίες Νομικών Προσώπων Ιδωτικού Δικαίου, όπως αυτό του ΤΧΣ, όταν μάλιστα αυτά διοικούνται από στελέχη που αμείβονται με διακόσιες σαράντα μία χιλιάδες τετρακόσια εβδομήντα έννια ευρώ (241.479,00€) και ειδικά
όταν το Κεφάλαιο – Περιουσία τους των σαράντα εννιά δισεκατομμυρίων επτακοσίων εκατομμυρίων ευρώ (49.700.000.000,00€) προέρχεται από χρήματα των Ελλήνων Πολιτών, όσο και την δήθεν επιτυχημένη ανακεφαλαιοποίηση των Ιδιωτικών Πιστωτικών Ιδρυμάτων στην κατηγορία των οποίων ανήκει και η καθ΄ ης που έχει λάβει συνολικά τουλάχιστον είκοσι επτά δισεκατομμύρια πεντακόσια σαράντα εννέα εκατομμύρια εξακόσιες χιλιάδες ευρώ (27.549.600.000,00€).
Πιο αναλυτικά το εν λόγο ανωτέρω ποσό προκύπτει εάν λάβουμε υπ’ όψιν μας το ποσό των δέκα εννέα δισεκατομμυρίων ογδόντα πέντε εκατομμυρίων τριακοσίων χιλιάδων ευρώ (19.085.300.000,00€), που η καθ΄ ης έλαβε από το πρώτο πακέτο των ενενήντα τριών δισεκατομμυρίων (93.000.000.000,00€) και προσθέσουμε σε αυτό το ποσό που η ίδια έλαβε επιπροσθέτως σαν εγγυήσεις δημοσίου από το ΤΧΣ, όπως αυτές απεικονίζονται στο απόσπασμα από την σχετική έκθεση του ταμείου και ακολουθεί ευθύς αμέσως και ανέρχονται σε ποσό οχτώ δισεκατομμυρίων τετρακόσιων εξήντα τεσσάρων εκατομμυρίων τριακοσίων χιλιάδων ευρώ (8.464.300.000,00€).
Αναφέρω τουλάχιστον διότι ενώ οι εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου δόθηκαν για τους τρεις προαναφερόμενους λόγους εντούτοις παραμένει επτασφράγιστο μυστικό η κατανομή ανά τράπεζα των ενενήντα δισεκατομμυρίων ευρώ (90.000.000.000,00€) εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου που δόθηκαν στη Ανώνυμη Εταιρεία ονόματι «Τράπεζα της Ελλάδος». Η μοναδική νέα πληροφόρηση προέρχεται από τις σελίδες 19 και 44 του παραρτήματος της έκθεσης των 286 σελίδων του Διοικητή της ανώνυμης εταιρείας για το 2012 όπου γίνεται μια γενική αναφορά για πράξεις δανεισμού προς τα εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα μέσω του μηχανισμού έκτακτης ρευστότητας.
Δανεισμός που είναι προσαυξημένος κατά δέκα επτά δισεκατομμύρια ευρώ (17.000.000.000,00€) από τα ογδόντα τέσσερα δισεκατομμύρια οκτακόσια εκατομμύρια ευρώ (84.800.000.000,00€) του 2011 (βλ. παραπάνω ) στα εκατόν ένα δισεκατομμύρια οκτακόσια εκατομμύρια ευρώ (101.800.000.000,00€) του 2012 χωρίς όμως να διευκρινίζετε σε κανένα σημείο πόσα χρήματα έλαβε η καθ΄ ης αλλά ούτε και κάποια άλλη πληροφορία σχετικά με το επιτόκιο δανεισμού ή το χρόνο αποπληρωμής τους.
Είναι αυτονόητο να υποθέσουμε ότι εφόσον η καθ’ ης έλαβε δέκα εννέα δισεκατομμύρια ογδόντα πέντε εκατομμύρια τριακόσιες χιλιάδες ευρώ (19.085.300.000,00€) από το πρώτο πακέτο των ενενήντα τριών δισεκατομμυρίων (93.000.000.000,00€) κατ΄ αντιστοιχία θα πρέπει να έχει λάβει το λιγότερο δέκα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ (15.000.000.000,00€) από το δεύτερο πακέτο των εκατόν ένα δισεκατομμυρίων οκτακοσίων εκατομμυρίων ευρώ (101.800.000.000,00€). Υπόθεση απολύτως ρεαλιστική που ανεβάζει το σύνολο των χρημάτων που έχει λάβει η καθ΄ ης στα σαράντα δυο δισεκατομμύρια πεντακόσια σαράντα εννέα εκατομμύρια εξακόσιες χιλιάδες ευρώ (42.549.600.000,00€ = 27.549.600.000,00€ + 15.000.000.000,00€).
Όπως προκύπτει από την Έκθεση για την Ανακεφαλαιοποίηση και Αναδιάταξη του Ελληνικού Τραπεζικού Τομέα μέσω του ΤΧΣ, που δημοσιοποίησε η Τράπεζα της Ελλάδος την Πέμπτη 27.12.2012 (βλ. Πίνακας Ι.1. ανωτέρω – Διαδικασία για τον υπολογισμό των κεφαλαιακών αναγκών {Δεκέμβριος 2011 – Δεκέμβριος 2014}, ενοποιημένη βάση ) οι συνολικές ακαθάριστες ζημιές της καθ’ ης λόγω του «κουρέματος των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου ανήλθαν στα έντεκα δισεκατομμύρια επτακόσια τριάντα πέντε εκατομμύρια ευρώ (11.735.000.000,00€) και οι ακαθάριστες ζημίες πιστωτικού κινδύνου (κόκκινα δάνεια) της καθ΄ ης υπολογίζονται στα οκτώ δισεκατομμύρια τριακόσια εξήντα έξι εκατομμύρια ευρώ (8.366.000.000,00€). Δηλαδή το σύνολο των ζημιών της καθ’ ης, από το PSI και τα επισφαλή δάνεια, ανέρχεται στο ποσόν των είκοσι δισεκατομμυρίων εκατόν ένα εκατομμυρίων ευρώ (20.101.000.000,00€) που είναι 2,117 φορές μικρότερο από τα χρήματα που έχει λάβει η καθ΄ ης από τη ρευστοποίηση του συνόλου των εγγυήσεων που έχει λάβει από το Ελληνικό Δημόσιο. Ακόμα και να μην συμπεριληφθούν τα δέκα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ (15.000.000.000,00€) από το δεύτερο πακέτο των εγγυήσεων του Ελληνικού Δημοσίου, το ποσό που έχει λάβει η καθ’ ης ανέρχεται στα είκοσι επτά δισεκατομμύρια πεντακόσια σαράντα εννέα εκατομμύρια εξακόσιες χιλιάδες ευρώ (27.549.600.000,00€) που είναι 1,370 φορές μεγαλύτερο από το σύνολο της ζημίας της.
Επειδή το παραπάνω θέμα και η σημασία του για τις απαιτήσεις της καθ’ ης επί των ληξιπρόθεσμων δανείων των Ελλήνων Πολιτών, αφορά χιλιάδες δανειοληπτών κι επειδή, εγώ καλούμε να πληρώνω πρόσθετους φόρους και χαράτσια, ζητώ από το δικαστήριο, εάν κι αυτό το κρίνει απαραίτητο, να ζητήσει λογιστικό έλεγχο της καθ’ ης από ορκωτούς λογιστές, με έξοδά της, για να διαπιστώσει την πλήρη αποζημίωσή της από το δημόσιο για την μαύρη τρύπα των ιδίων κεφαλαίων της ως αποτέλεσμα τόσο του «κουρέματος» των ομολόγων (PSI) της όσο και της αδυναμίας είσπραξης των ληξιπρόθεσμων προς αυτήν δανείων και ιδιαίτερα και συγκεκριμένα του δικού μου.
Κατά την αληθινή έννοια της διάταξης του άρθρου 281 του ΑΚ, η οποία έχει έντονο χαρακτήρα δημόσιας τάξης και σκοπεύει στην πάταξη της κακοπιστίας και της ανηθικότητας κατά την άσκηση κάθε δικαιώματος (ΟλΑΠ 17/1997, ΑΠ 1565/1997, ΕλλΔνη 39.1296, ΑΠ 1063/1996, ΕλλΔνη 38.601), το δικαίωμα θεωρείται ότι ασκείται καταχρηστικά, όταν η συμπεριφορά του δικαιούχου που προηγήθηκε της άσκησης του και η διαμορφωθείσα κατά το διάστημα που μεσολάβησε πραγματική κατάσταση καθιστούν επαχθή τη μεταγενέστερη άσκηση του και ειδικότερα όταν η ανατροπή της διαμορφωθείσας πραγματικής κατάστασης με την άσκηση του δικαιώματος συνεπάγεται για τον υπόχρεο δυσβάστακτες συνέπειες, καθ’ υπέρβαση προφανή των ορίων που επιβάλλονται από την καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και τον κοινωνικοοικονομικό σκοπό του δικαιώματος, ώστε για την αποτροπή αυτών να κρίνεται, με γνώμονα την καλή πίστη και τα χρηστά ήθη, επιβεβλημένη η θυσία του αξιουμένου δικαιώματος (ΑΠ 205/2001, ΕλλΔνη 42.1571, ΑΠ 196/2001, ΕλλΔνη 42.1570, ΑΠ 1203/2000, ΕλλΔνη 43.126, ΑΠ 551/1998, ΕλλΔνη 39.1296, ΟλΑΠ 1/1997, ΑΠ 477/1997, ΕΔΠολ 1997.311). Γίνεται δηλαδή σε τελική ανάλυση στάθμιση των αντιτιθεμένων συμφερόντων των μερών και προκρίνονται εκείνα τα συμφέροντα που παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη σπουδαιότητα για την κοινωνική τάξη και ευρυθμία (ΕφΠειρ 192/2000, ΕΔΠολ 2000.149).
Συνεπώς, η ανακοπτόμενη διαταγή πληρωμής είναι σαφέστατα κακόπιστη και εκδόθηκε καταχρηστικά, διότι η άσκηση του δικαιώματος της καθ’ ης, όπως αυτό της καταγγελίας σύμβασης, σαφέστατα υπερβαίνει τα όρια που επιβάλλουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και ο κοινωνικό-οικονομικός σκοπός του δικαιώματός της (281 ΑΚ) τη στιγμή που η καθ΄ ης εξ αιτίας της απρόοπτης μεταβολής συνθηκών (ΑΚ 388), που η ίδια η Ελληνική Κυβέρνηση και η Τράπεζα της Ελλάδος επικαλούνται κατ΄ εξακολούθηση,
έχει λάβει είκοσι επτά δισεκατομμύρια πεντακόσια σαράντα εννέα εκατομμύρια εξακόσιες χιλιάδες ευρώ (27.549.600.000,00€), χωρίς να υπολογίζονται τα δέκα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ (15.000.000.000,00€), τα οποία επιβαρύνουν εμένα ως φορολογούμενη Πολίτη με επαχθείς φόρους και χαράτσια, γεγονός που, κατ` εφαρμογή προδήλως και του άρθ. 178 ΑΚ, καθιστά την δικαιοπραξία άκυρη.

s o u r c e  

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.